13/4: Høstsonate theater

2018

Klik op de foto’s om te vergroten

Deze avond zijn we weer eens naar het theater geweest, een voorstelling van „Teatret Vårt“ De voorstelling heette „Høstsonaten“ en is opgezet door Ingmar Bergman. Vooraf hebben we gegeten in een restaurant.

Het was een hele mooie voorstelling over de relatie tussen een moeder, die pianiste is, met haar dochter. Ze hebben elkaar sinds 7 jaar niet gezien, omdat moeder op Europatourné is geweest. Wat heeft dat met de relatie tussen moeder en dochter gedaan?

Het was zeer indrukwekkend gespeeld! Ook het decor was heel bijzonder: die draaide op essentiële momenten rond, waardoor men steeds in een andere ruimte terecht kwam.

Janet

6-8/4: Flitsend weekendje Boekel

2018

Klik op de foto’s om te vergroten

Een tijd geleden was met vrienden afgesproken dat we elkaar weer eens zouden ontmoeten: Jennie en Dick (tevens mijn zus en zwager), Ed en Mary en Matthieu en Ingrid. Jennie en Mary hadden een huis geregeld, in het brabantse Boekel.

Gert en ik kwamen met het vliegtuig aan en Ed haalde ons op van Schiphol. Dat was heel fijn! Minder fijn was dat er ontzettend veel files waren onderweg, dus het schoot amper op. Maar uiteindelijk kwamen we dan toch aan in een prachtig mooi luxe huis met een mooi groot terras met prachtig uitzicht over de Brabantse velden.

Het was leuk om iedereen weer te zien. Ingrid kwam een dag later, maar met Jennie en May moest ik even op de foto.

                              

Het was ook heel mooi weer, het gehele weekend, dus we hebben de meeste uren buiten op het terras doorgebracht.

Ja, ook ‘s avonds.

De volgende dag zijn we naar Helmond geweest. We hebben onder andere een aantal kubuswoningen gezien. Ik dacht altijd dat die alleen maar in Rotterdam te zinden waren…

We gingen eerst ieder zijns weegs om vervolgens elkaar weer op een terras te ontmoeten voor een lunch. En zie daar, wie troffen we daar aan? Marianne met haar man!

Marianne is een nicht van ons! Zij is de dochter van een zus van mijn vader. We hebben samen met hen gelunched en bij kunnen kletsen. Leuk.

Ik weet niet waarom Jennie zo kijkt, maar grappig is het wel 🙂

Vervolgens zijn we wat rond gaan lopen en kwamen bij Kasteel Helmond.

Daar waren op het binnenerf allerlei spelletjes die je kon doen zoals steltlopen en boter, kaas en eieren. En “de boze heks” nagelde Dick aan het schandblok…

    

Buiten de gracht stond een bronzen beeld wat een kraanvogel voorstelde. Ik heb gezocht wat daar over te vertellen is. Het is gemaakt door Patricia van der Pant. Het beeld nodigd uit om er op te gaan zitten.

Toen we weer terug reden door de vlakke landen van Brabant zagen we aan de kant van de weg een groot veld met anemoonbloemetjes. Prachtig.

In Noorwegen is dit bloemetje de voorbode voor de lente. In Nederland zeker ook, maar in Noorwegen is hij nog helemaal niet te zien. Ik moest er even met mijn kop induiken.Of drukt jennie mijn kop erin?? 🙂

Zowel door Dick in de berm als Gert in de auto wird dit vereeuwigd. De anemonen zijn prachtig maar let ook even op de prachtige knotwilgen! Ook zo heerlijk Hollands.

‘s Avonds hebben we gebarbeçued. Vooral Matthieu was daar goed in.

De tafel was gedekt met allerlei lekkers. En we konden heerlijk buiten zitten.

Dit weekend hebben we ook een cadeauspel gedaan. Iedereen moest daarvoor drie dingen meenemen: 1 cadeautje moet iets zijn wat je jezelf graag zou willen geven, 1 cadeautje wat neutraal is en 1 cadeautje wat men thuis heeft liggen en wat men zelf afschuwelijk vindt en kwijt wilt! De cadeuas komen op tafel te liggen en de dobbelsteen bepaald waar een cadeau uiteindlijk terecht komt. Erg leuk spelletje 🙂

Zondagmiddag bracht Ed ons weer naar Schiphol. Dit keer gelukig zonder files.

Lieve vrienden, heel erg bedankt voor een zeer gezellig weekend! Tot een volgende keer.

Janet

28/3-2/4: Pasen in Jønsbu

2018

Klik op de foto’s om te vergroten

Uff, ik lig al weer enorm achter met de weblogs. Dat heeft te maken dat deze blogg over pasen in Jønsbu zo lang is 🙂 Ik probeer maar weer eens een inhaalslag te maken 🙂

In Noorwegen duurt de paasperiode veel langer dan in Nederland: op Witte Donderdag en Goede Vrijdag is alles dicht. Dus een paar extra vrije dagen zijn zeer welkom. Ik had om die reden de openingstijden aangepast en was Stolt Mat van maandag t/m woensdag open. Ik heb een goede omzet gedraaid!

Woensdagmiddag na winkelsluiting reden we naar Jønsbu om daar de paasdagen door te brengen. Er stonden veel auto’s op de parkeerplaats; ook van niet-hutteneigenaars… We gingen met pulk en rugzak omhoog. Er kwamen skiërs naar beneden die vast één of andere berg op waren geweest. Die zeiden: „Sprekinger!“ (betekent zoiets als in goede vorm, krachtig, ). Dat begrepen we niet helemaal want we waren nog maar net begonnen en gingen alleen maar naar de hut… Wellicht bedoelden ze zichzelf…?

Rond de hut lag nog veel sneeuw. Binnen was het koud, dus snel de kachels aan. De gedachte dat we hier t/m 2e paasdag zouden zijn verblijdde ons!

Witte donderdag lekker uitgeslapen. Ontbijtje met roerei en gerookte zalm uit de winkel. Nam! Het is heel mooi zonnig weer. Echt paasweer. Gert spijkert nog wat aan de buitendouche. De vorst heeft de spijkers enigszins aangetast.

De sneeuw op het dak wordt ook een stuk minder.

We gaan lekker op het bankje voor de hut zitten, warm in de zon.

    

Gert heeft een mooi plankje voor de koffiekan en -kopjes gemaakt.

Ook heeft hij sneeuwharingen voor de tent gemaakt want we gaan de komende nacht in de tent slapen. Dit is iets wat we al heel lang hebben willen doen. Deze haringen zijn gemaakt van holle buizen die je ver in de sneeuw kunt zetten.

‘s Middags pakken we de pulk en rugzak in. We blijven in de buurt zodat we, indien het niet gaat, weer terug kunnen naar Jønsbu, mocht dat om de eoa reden nodig zijn.

Het was prachtig weer.

We gingen eerst, via de brug over de rivier, naar Ringsetseter.

    

Vandaar wilden we naar Ansokseter waar ons een geweldig uitzicht wachtte. Maar het was nog een heel gedoe om de route te vinden. Door de vele bomen was het vooral voor Gert met de pulk niet eenvoudig. Er lag ook zoveel sneeuw dat de rode stippen, die de route aangeeft, niet of niet goed te zien waren. Dus we namen een iets andere route, totdat we boven de sneeuwgrens kwamen.Dat was prachtig: enorme sneeuwvelden.

    

En toen zagen we Synnylvsfjorden. Prachtige plek met geweldig uitzicht over de bergen.

We zetten daar de tent op. Hij staat echt supergoed en strak met de speciale tentharingen.

    

    

    

We maken een bankje in de sneeuw, zitten op het rendiervel en nemen er een whisky op.

Life is good! 🙂

    

We maken nog wat foto’s van het mooie uitzicht voor we gaan eten.

    

 

Gert had thuis al een potje gekookt dus we hoefden het alleen maar op te warmen. Maar dat valt tegen als je geen lucifer bij je hebt…! Wat dom, die warn we vergeten! Tja, wat doen we dan? Ik wilde niet opbreken alleen maar vanwege de vergeten lucifer, dus besloot ik om terug te gaan naar Jønsbu en lucifer te halen. Gert kwam toen op het idee of er in de open hut bij Ringsetseter misschien lucifers lagen. Zo gezegd, zo gedaan. En jawel, daar lagen luciferdoosjes. Dus het bespaarde me een extra wandeling naar Jønsbu. Dus ik stuurde Gert een berichtje dat ik er weer aan kwam. Hij blij; ik blij.

    

Ondertussen had Gert een nog mooier zitje gemaakt. Hij had takken van een gevallen dennenboom geplukt, rendierenvel neergelegd en haardhout neergelegd, wat ik in de rugzak had meegedragen. Dus dat kon gelijk aangestoken worden.

    

Zo konden we een tijdje zitten, genieten van het uitzicht en een lekker maaltje.

    

Maar toen de zon achter de bergen verdween, werd het toch beduidend frisser. Na het eten en een kop koffie, besloten we de tent in te gaan. Eerst nog een foto van de volle maan maken.

We lagen er dus vroeg in. Het was koud en er moesten vele lagen kleren aan. Maar het bleef koud. Extra deken in de slaapzak, jas en skibroek aan, muts op en handschoenen aan ook. Niets hielp. Het moest zeker -15◦ C zijn, als het niet kouder was. We kregen daardoor de slaap ook niet te pakken. Binnen was het tentdoek ook behoorlijk beslagen.

Gert ging na vier uur gelegenen naar buiten omdat hij moest plassen. Toen hij weer in de tent kwam, vroeg hij wat we zouden doen. We werden het er snel over eens dat dit niet zou gaan, dus we besloten rond middernacht om de boel weer in te pakken en terug naar de hut te gaan. Met de hoofdlampjes konden we de omgeving goed zien en volgden we onze eigen sporen weer terug naar de hut. Maar de maneschijn en geweldige sterrenhemel volgden ons op ons pad. Het was een geweldige ervaring maar een volgende keer moet het toch wel iets warmer zijn!

Terug bij Jønsbu deden we de kachel aan en namen nog een borrel. Ver in de nacht kropen we weer in ons lekkere bedje en sliepen we goed, lang en warm.

Goede vrijdag was het weer een prachtige zonnige dag. Gert gaat verder met het opnieuw schroven van de buitendouche.

En we gaan er weer op uit. Dit keer een „Rondje Nakken“.

Via Gamlesetra richting Stavsengsetra en richting de rivier. Deze gaan we over.

    

Daar zoeken we een mooi plekje om chocoademelk te drinken.

    

Erbij een plankje paasbrood. Nam nam.

Via Ringsetsetaer lopen we weer terug.

    

Bij Jønsbu nemen allebei een warme douche.

Zaterdagochtend staan we op tijd op, want de winkel zal open zijn. En als die dicht gaat gaan we weer terug naar Jønsbu! Eerste paasdag slapen we ook lekker uit. Het is wederom een prachtige zonnige dag! Dus weer er op uit! Nu gaan we niet „Rondje nakken“ maar „Nakken over“.

    

Onderweg bel ik naar mijn ouders. Daar zit de hele familie en houdt een paastraditie warm: „Eier kuul’n“ (eieren gooien). Degene die het langst zijn/haar ei heel houdt heeft gewonnen.

Wij gaan Nakken op. Door de bomen uitzicht op Synnylvsfjorden.

Daar gaan we op het rendiervel zitten, maken chocolademelk en eten ook een eitje, op een paasbroodje. Lekker.

We hebben een prachtig uitzicht op een uil die bovenin de top van een dennenboom zit. Prachtig!

Het is heerlijk zitten hier.

    

We maken een grapje met wat baardmos wat rondom ons aan de bomen hangt.

    

Vervolgens gaan we terug naar de hut.

    

Onderweg komen we een andere hut tegen waar het er naar uitziet dat de eigenaars er deze winter niet geweest zijn: wat een laag sneeuw op die hut!

Tweede paasdag is het ook goed weer maar het is meer bewolkt. Toch gaan we er weer op uit. Weer via Gamlesetra en Stavsengseter. Ook daar ligt veel sneeuw op de hutten.

Ons doel is een klein bergtopje waar ik de naam niet van weet.

    

We volgen sporen van een sneeuwscooter, die hier volgens ons niet mag rijden. In Noorwegen zijn er sterke beperkingen waar men wel en niet met een sneeuwscooter of ander gemotoriseerd voertuig mag komen. Het stoort ons dat mensen dit niet respecteren.

Maar bovenop hebben we een prachtig uitzicht: aan de éne kant hebben we uitzicht op Synnylvsfjorden.

    

Aan de andere kant het lange dal Ringsetbotn met het zadel Ringsetkloven.

Op de top gaan we er weer lekker bij zitten.

    

Wederom nemen we chocolademelk, chocolade van Pralina (die verkoop ik in de winkel) en een sinasappel. Want een sinasappel hoort bij pasen.

    

Hierna gaan we richting Ringsetbotn, het daal. Hier zijn we vorig jaar pasen ook geweest, maar nu lag er veel meer sneeuw! Vanaf de berghellingen zijn er sneeuwlawines gekomen, bijna door het gehele dal aan beide zijden.

We lopen langs een lawine naar beneden. Het is toch wel indrukwekkend.

    

    

Als we weer bij Jønsbu zijn hangt Gert een vogelhokje op aan de dennenboom. Het huisje is gemaakt van drijfhout wat we in Sjøholt op het strand hebben gevonden.

Hierna beginnen we maar eens met inpakken, opruimen en schoonmaken want we gaan weer naar huis. We hebben hier heerlijke, maar vooral veel vrije dagen gehad. Tegen de tijd dat we naar huis gaan en Gert de pulk heeft ingepakt begint het weer te sneeuwen. Dan is het extra heerlijk om te bedenken dat we zulke fijne zonnige paasdagen hebben gehad!

Als we thuiskomen sneeuwt het daar ook.

De winter laat nog niet helemaal zijn tengels los.

Janet

26/3: Zeefdruk “Røysegata”

2018

Klik op de foto’s om te vergroten

Een tijd geleden vond ik in de tweedehands winkel in ons dorp een klein zeefdrukkunstwerkje van een kunstenaar uit Ørskog. Het kostte niet veel. Gert heeft er een mooi zwart lijstje omheen gemaakt.

De kunstenaar heet Knut Kråkevik. Het kunstwerk heet „Røysegata“. Dat is een straat in Ålesund.

Ik heb gezocht op internet en kwam een foto tegen die vrijwel van dezelfde plek is genomen als dat het kunstwerk gemaakt is. Misschien is dit wel een foto die Knut gemaakt heeft en op basis daarvan het kunstwerk heeft gemaakt. Wie zal het zeggen, maar grappig vond ik het wel.

     

Janet

24+25/3: Plogging

2018

Klik op de foto’s om te vergroten

Ik ben een tevreden „plogger“. Maar wat is dan een plogger? Dat is iemand die zich met „plogging“ bezig houdt. Maar wat is dan plogging? Plogging is een nieuwe gecombineerde vorm van trainen (jogging) en vrijwilligerswerk (rotzooi („søppel“) oprapen). Terwijl je jogged raap je gelijktijdig ook rotzooi langs de kant van de weg. Twee vliegen in één klap dus.

Deze rage begon in 2016 in Zweden en heeft zich nu ook verspreidt naar andere landen, waaronder Noorwegen. Ik hoorde er pas gisteren (23/3) voor het eerst over en dat wilde ik eens proberen. Want ik hou van joggen evenals dat ik een vaste route langs de kant van de weg heb waar ik zeer regelmatig rotzooi opraap. Ook dat is een activiteit wat me veel voldoening geeft. Dus met een paar vuilniszakjes in de hand werd er gejogged en „rotzooi geplukt“ langs de kant van de weg. Gert deed ook mee, maar hij kwam er al snel achter dat dit niet helemaal zijn ding was.

Desalniettemin hebben we dit samen opgeraapt na een jogging-uurtje. Dit was de eerste keer weer na de winter. Van alles werd er gevonden. Ook flesjes en blikjes met statiegeld erop. Totaal 14 kronen. Ik heb het inmiddels een aantal keren gedaan en het zal niet de laatste keer zijn.

Dit weekend hebben we ook de kelderverdiepeing eens goed onderhanden genomen. Alle kasten bij langs, weggooien wat weg kan en goed uitsoppen. Ook de schuur is deels aangepakt. De spullen die bij grof vuil kunnen, staan nu in de schuur. Tegen de lente gaan we dat eens naar het “milieustation” brengen. Dat ruimt lekker op.

Janet

17-19/3: Jønsbu en verse sneeuw

2018

Klik op de foto’s om te vergroten

Gert was dit weekend in Dombås. Daar was een samenkomst voor alle nieuwe Rotary presidenten. Na de zomer zal Gert namelijk weer president zijn van onze Rotaryclub (bij gebrek aan anderen die deze taak van Harry over wilden nemen).

Ik was dus het weekend thuis. En zaterdag ben ik na het sluiten van de winkel naar Jønsbu geweest. Daar lag nog een heleboel sneeuw. Ik heb lekker gerelaxed, gelezen en geschreven. Heb er geen foto’s gemaakt.

Zondagmiddag kwam Gert weer thuis. ‘s Avonds zijn we naar de film geweest: „Utøya – 12e juli“.

Deze gedramatiseerde film gaat over hetgeen er op Utøya in 2011 is gebeurd. De film is ongelofelijk goed gemaakt. De filmmaker (Erik Poppe) volgt de hoofdrolspeelster in 1 (één!) shot. Een zeer aangrijpende en met respect gemaakte film.

Maandag 19/3 is er weer verse sneeuw gevallen. De winter is nog niet voorbij.

    

Janet

16/3: Media en 7 burgemeesters

2018

Klik op de foto’s om te vergroten

Met de winkel Stolt Mat gaat het steeds beter. En alle vorm van publiciteit nemen we aan. Kortgeleden nam een journaliste van een regionale internetsite (Maxlokal) contact op die vertelde dat ze over ons gehoord had. Ze wilde graag een artikel maken over de winkel en zou vragen doorsturen waar ik op kon antwoorden. Dat werd uiteindelijk een erg leuk artikel. Zie deze link.

Vandaag kreeg ik ook hoog geëerd bezoek in de winkel: zeven burgemeesters van omliggende gemeenten, die een samenwerking met elkaar hebben, bezochten Stolt Mat. Per tourbeurt bezoeken ze de diverse gemeenten en vandaag stond Ørskog op het programma. Men bezoekt dan verschillende bedrijven in de gemeente en Knut, de burgemeester, had bepaald dat ook Stolt Mat daar toe zou behoren. Het bezoek van de burgemeester op 1 maart heeft daar zeker toe bijgedragen. Zie de laatste zin op deze link.

Toen ze binnen kwamen was met name Eva, de burgemeester van Ålesund, helemaal „flabbbergasted“. Eva kent mij van de Fellesnemnda, maar schijnbaar kent ze me niet goed (genoeg). Toen ze me zag staan viel haar mond wijd open en zei ze: „JIJ!???“. Ze vond het geweldig dat ik Stolt Mat runde.

Ik had diverse proeverijtjes gemaakt en vertelde over het ontstaan van Stolt Mat. Erg leuk. Knut had me vooraf gevraagd of ik voor allen een tasje met wat producten wilde maken die hij als afscheid mee wilde geven aan „zijn bezoekers“. Totaal 12 stuks. Dat was natuurlijk erg leuk.

V.l.n.r: Naam onbekend, Janet, Knut, Eva Foto: burgemeester Giske

Als dank voor het bezoek kreeg ik een herinnering van Knut: een berkenplankje die hij zelf gezaagd had en een tekst op had geschreven/gebrand: „Takk for informasjon og omvisning i butikken Stolt Mat til ordførarene i Region Ålesund 16. mars 2018. Helsing, Knut Helge Harstad ordførar i Ørskog kommune“. Vertaald: „Bedankt voor de informatie en bezichtiging in de winkel Stolt Mat aan de burgemeesters in de Regio Ålesund 16 maart 2018. Hartelijke groeten, Knut Helge Harstad, burgemeester in Ørskog gemeente“. Dat was echt een leuke verrassing! Zo attent.

     

Het bezoek duurde niet lang maar was erg leuk. Buiten heb ik nog een foto gemaakt.

Aan het eind vertelde Knut dat vanaf nu Stolt Mat als „hofleverancier“ zal gaan dienen voor de gemeente. Bij speciale verjaardagen, jubilea en bezoeken zal Stolt Mat gevraagd worden om een cadeau te leveren. Superleuk! De eerste opdrachten heb ik daarvoor al binnen 🙂

Janet

14/3: Jaarvergadering SFR

2018

Klik op de foto’s om te vergroten

Sinds twee jaar ben ik bestuurslid van „Sunnmøre Friluftsråd“ (SFR); zeg maar „Raad van het buitenleven“. De leden van deze raad zijn gemeenten in het zuidelijke deel van onze provincie (Sunnmøre). Het doel van SFR is onder andere:

  1. Het veilig stellen, tot stand brengen en het creëren van diverse soorten recreatiegebieden (te land en te water) die voor algemeen gebruik gaan dienen.
  2. Zorgen voor groter begrip van de voordelen van het buitenleven en buiten-zijn
  3. Het verbeteren van een beter buitenlevencultuur
  4. Het stimuleren van meer buitenactiviteiten
  5. Het organiseren van allerlei buitenactiviteiten voor kinderen en jongeren
  6. Een stimulans zijn voor de leden (gemeenten) op gebied van buitenlevenactiviteiten evenals het zijn van een raadgevend orgaan.

Ik vind het een superleuke organisatie en twee jaar geleden ben ik door de gemeenteraad voorgedragen als kandidaat en unaniem gekozen. Vorig jaar werd ik door het bestuur gekozen tot vice-voorzitter.

Elk jaar is er een jaarvergadering. Alle aangesloten gemeenten zenden een afgezant en worden er een nieuwe leden voor bestuur gekozen (die door de betreffende gemeenteraadsvergaderingen al gekozen zijn). In onze gemeente ben ik weer gekozen voor de periode van twee jaar. Dit wordt dus mijn 3e jaar.

     

Voorafgaand aan de jaarvergadering is er altijd een buitenactiviteit. Bij tourbeurt bezoekt men dan een gemeente. Dit jaar werd de vergadering gehouden in Haram. De voorzitter, Vebjørn, van het bestuur is tevens burgemeester van Haram. We ontmoeten elkaar bij een „gapahuk“ (overdekt “huisje” waar je kunt schuilen als het regent). Daar heette Vebjørn iedereen hartelijk welkom en vertelde hij over de plek waar we waren.

Ik in witte jas

De gapahuk is door vrijwilligers gebouwd op een stuk grond wat door de gemeente gekocht is en wat voor alle eeuwigheid door de gemeenschap gebruikt kan worden om buiten te recreëren. Vebjørn leidde ons rond, samen met May Britt, de bedrijfsleider van SFR.

     

Het stuk grond ligt aan een meer. Daar kan in de zomer gevist, gekanoot en gezwommen worden. Alle fasciliteiten worden door SFR verzorgd en in stand gehouden.

     

Er is een toilet geplaatst die ook door SFR wordt onderhouden en schoon gemaakt. Iedereen kan er vrij gebruik van maken.

Vervolgens reden we naar het verzorgingshuis van de gemeente waar de jaarvergadering werd gehouden. De personen die niet bij de rondleiding buiten aanwezig waren, waren rechtstreeks naar het verzorgingshuis gegaan. Na eerst wat gegeten te hebben werd de jaarvergadering gestart.

     

Vebjørn leidde de vergadering, met may Britt aan zijn zij.

De gebruikelijke jaarvergaderingspunten werden doorgenomen. We hebben drie nieuwe leden erbij gekregen! Dat is echt geweldig. Nu zijn er nog maar vijf gemeenten die geen lid zijn, maar die krijgen we ook nog wel zo ver 🙂

Het dus daardoor wordt het bestuur groter. Ik ben weer tot vice-voorzitter gekozen. Aan het eind van de vergadering werd er een foto van het bestuur gemaakt. Helaas waren er toen al een paar vertrokken.

Zie verder ook deze link.

Een paar dagen later kwam er een artikel over de jaarvergadering in de krant.

Binnenkort worden er twee nieuwe mensen aangenomen, omdta de activiteiten van SFR uitgebreidt gaan worden. Ik zit in de sollcicitatiecommissie en zal bij de gesprekken aanwezig zijn. Het is een erg leuke club om lid van te zijn en ook actief een bijdrag aan te kunnen leveren.

Janet

11/3: Topje: Snaufjellet 893 mtr

2018

Klik op de foto’s om te vergroten

Mooi weer vandaag dus we gingen er op uit nadat we uitgeslapen en een lekker ontbijt genuttigd hadden. Ik had een tocht op sneeuwschoenen in gedachten: Snaufjellet op. Dat is een berg die we vanaf ons huis kunnen zien en die 893 mtr hoog is.

We parkeerden de auto bij Valgermo. Daar gaat het eerst kronkelig omhoog via een tractorpad in het bos, richting een klein huttengebied, Lisetsetra.

     

Het pad was al veel gebruikt door zowel skiërs als wandelaars. De sneeuw was gelukkig redelijk hard waardoor je niet zo diep wegzakt. We haalden een skiër in.

Aanvankelijk was het koud en had ik wollen trui en dito handschoenen aan. Maar door het stijgen en doordat we in de zon kwamen konden trui en handschoenen weldra uit.

     

We zagen diverse skisporen in de sneeuw die we volgden. We wisten dat die naar de top zouden gaan.

     

 

 

Op hoogte kregen we ook steeds meer uitzicht, ook omdat we boven de boomgrens kwamen. Prachtig die witte vlakte.

     

Ook kregen we mooi zich op Storfjorden en op Sjøholt.

Sjøholt op de achtergrond

Sommige partijen waren stijler dan anderen, dus we pauzeerden regelmatig om even op adem te komen. Maar al ras zagen we de grote steenman op de top van Snaufjellet. „Snau“ betekent trouwens „kaal“ dus Snaufjellet betekent “De kale berg”.

     

Bij de steenman aangekomen installeerde Gert zich om er daarna sneeuw te koken voor de koffie.

Ik liep nog een stuk verder richting het hoogste punt, want de steenman staat niet helemaal op de top. Dat was nog een redelijk stuk lopen.

Het hoogte punt is niet echt een topje: vanaf het hoogste punt is er een afgrond te zien. Toen ik daar dan ook bijna aangekomen was kreeg ik kriebels in mijn buik: ik zag “barsten” in de sneeuw.

Zichtbare barsten in de sneeuw

Dat doet de alarmbellen rinkelen. Want dit duidt er op dat er sneeuw over de rand hangt. Die rand was ook goed te zien toen ik naar rechts keek. Daar zie ik duidelijk dat er sneeuw over de rand „hangt“. Dit heet in het noors „snøskavle“. Deze worden veroorzaakt doordat sneeuw zich door de wind ophoopt in de luwte van een bergkam/bergrand. Kom je te dicht bij de rand dan kan de sneeuwrand afbreken en wordt je door de massa meegenomen. Op deze foto zie je een goed voorbeeld (van internet gehaald).

“Skavle”

Ik nam rustig een paar stappen achteruit en ben omgekeerd. Op veilige afstand van de afgrond maakte ik nog een paar foto’s van de omgeving.

Høgsvora, Lauparen en Grytavassbotn waren ook goed te zien.

Bijna teruggekeerd bij Gert zag ik dat de skiër, die we eerder hebben ingehaald, ook gearriveerd was. Hij was al weer bezig aanstalten te maken om weer af te dalen. En er kwamen nog twee andere skiërs aan.

Wij genoten eerst nog van een kop koffie en een boterham, en genoten van het uitzicht.

     

Het was koud op de top en de jas moest aan. In de luwte van de steenman konden we een beetje zitten, maar we besloten al ras om ook met de afdaling te beginnen. We kozen een iets andere route terug. Op weg naar beneden ontmoeten we een vierde skiër omhoog. Het is een favoriete berg; zowel zomer als winter.

     

Weer bij Lisetsetra aangekomen hadden we geen zin om meteen naar de auto te gaan.

Het was nog vroeg en het was nog licht. Onder een dennenboom gingen we zitten en kookten we nog weer wat water en dronken een kop koffie. Hierna ging het naar de auto en weer terug naar huis.

     

We hebben 10,23 km gelopen. Zonder de pauzes meegerekend hebben we er 3 uur en 20 over gedaan. Hier zie je de hele route.

     

We hebben samen weer een superfijne dag gehad! Echt genoten! 🙂

Een paar dagen geleden maakte ik een foto van Snaufjellet met de volle maan erboven. Toen ik de foto maakte wist ik nog niet dat we vandaag op de top zouden staan.

Snaufjellet in de maneschijn

Janet

 

10/3: Kunsttentoonstelling

2018

Klik op de foto’s om te vergroten

De kunstvereninging in ons dorp heeft weer een tentoonstelling georganiseerd in Ørskog Kulturhus.

Voorheen heette het gebouw „Samfunnshus“ (Dorpshuis), maar de naam is veranderd in „Cultuurhuis“. Dat heeft te maken met het gemakkelijker verkrijgen van subsidies.

Er was een officiële opening en Asbjørg opende deze door de kunstenaars te introduceren.

Ze had voor elke kunstenaar een kleinigheidje gekocht uit mijn winkel. Het was mogelijk om koffie en taart te kopen.

Van vier kunstenaars hingen er diverse schilderijen. We hebben een schilderij gekocht van de kunstenares Ingrid Nedregård.

De titel van het schilderij is „Waternymfen“: twee vrouwen met hun kind.

Het schilderij hangt inmiddels in huis.

Janet