26/3: Zeefdruk “Røysegata”

2018

Klik op de foto’s om te vergroten

Een tijd geleden vond ik in de tweedehands winkel in ons dorp een klein zeefdrukkunstwerkje van een kunstenaar uit Ørskog. Het kostte niet veel. Gert heeft er een mooi zwart lijstje omheen gemaakt.

De kunstenaar heet Knut Kråkevik. Het kunstwerk heet „Røysegata“. Dat is een straat in Ålesund.

Ik heb gezocht op internet en kwam een foto tegen die vrijwel van dezelfde plek is genomen als dat het kunstwerk gemaakt is. Misschien is dit wel een foto die Knut gemaakt heeft en op basis daarvan het kunstwerk heeft gemaakt. Wie zal het zeggen, maar grappig vond ik het wel.

     

Janet

24+25/3: Plogging

2018

Klik op de foto’s om te vergroten

Ik ben een tevreden „plogger“. Maar wat is dan een plogger? Dat is iemand die zich met „plogging“ bezig houdt. Maar wat is dan plogging? Plogging is een nieuwe gecombineerde vorm van trainen (jogging) en vrijwilligerswerk (rotzooi („søppel“) oprapen). Terwijl je jogged raap je gelijktijdig ook rotzooi langs de kant van de weg. Twee vliegen in één klap dus.

Deze rage begon in 2016 in Zweden en heeft zich nu ook verspreidt naar andere landen, waaronder Noorwegen. Ik hoorde er pas gisteren (23/3) voor het eerst over en dat wilde ik eens proberen. Want ik hou van joggen evenals dat ik een vaste route langs de kant van de weg heb waar ik zeer regelmatig rotzooi opraap. Ook dat is een activiteit wat me veel voldoening geeft. Dus met een paar vuilniszakjes in de hand werd er gejogged en „rotzooi geplukt“ langs de kant van de weg. Gert deed ook mee, maar hij kwam er al snel achter dat dit niet helemaal zijn ding was.

Desalniettemin hebben we dit samen opgeraapt na een jogging-uurtje. Dit was de eerste keer weer na de winter. Van alles werd er gevonden. Ook flesjes en blikjes met statiegeld erop. Totaal 14 kronen. Ik heb het inmiddels een aantal keren gedaan en het zal niet de laatste keer zijn.

Dit weekend hebben we ook de kelderverdiepeing eens goed onderhanden genomen. Alle kasten bij langs, weggooien wat weg kan en goed uitsoppen. Ook de schuur is deels aangepakt. De spullen die bij grof vuil kunnen, staan nu in de schuur. Tegen de lente gaan we dat eens naar het “milieustation” brengen. Dat ruimt lekker op.

Janet

17-19/3: Jønsbu en verse sneeuw

2018

Klik op de foto’s om te vergroten

Gert was dit weekend in Dombås. Daar was een samenkomst voor alle nieuwe Rotary presidenten. Na de zomer zal Gert namelijk weer president zijn van onze Rotaryclub (bij gebrek aan anderen die deze taak van Harry over wilden nemen).

Ik was dus het weekend thuis. En zaterdag ben ik na het sluiten van de winkel naar Jønsbu geweest. Daar lag nog een heleboel sneeuw. Ik heb lekker gerelaxed, gelezen en geschreven. Heb er geen foto’s gemaakt.

Zondagmiddag kwam Gert weer thuis. ‘s Avonds zijn we naar de film geweest: „Utøya – 12e juli“.

Deze gedramatiseerde film gaat over hetgeen er op Utøya in 2011 is gebeurd. De film is ongelofelijk goed gemaakt. De filmmaker (Erik Poppe) volgt de hoofdrolspeelster in 1 (één!) shot. Een zeer aangrijpende en met respect gemaakte film.

Maandag 19/3 is er weer verse sneeuw gevallen. De winter is nog niet voorbij.

    

Janet

16/3: Media en 7 burgemeesters

2018

Klik op de foto’s om te vergroten

Met de winkel Stolt Mat gaat het steeds beter. En alle vorm van publiciteit nemen we aan. Kortgeleden nam een journaliste van een regionale internetsite (Maxlokal) contact op die vertelde dat ze over ons gehoord had. Ze wilde graag een artikel maken over de winkel en zou vragen doorsturen waar ik op kon antwoorden. Dat werd uiteindelijk een erg leuk artikel. Zie deze link.

Vandaag kreeg ik ook hoog geëerd bezoek in de winkel: zeven burgemeesters van omliggende gemeenten, die een samenwerking met elkaar hebben, bezochten Stolt Mat. Per tourbeurt bezoeken ze de diverse gemeenten en vandaag stond Ørskog op het programma. Men bezoekt dan verschillende bedrijven in de gemeente en Knut, de burgemeester, had bepaald dat ook Stolt Mat daar toe zou behoren. Het bezoek van de burgemeester op 1 maart heeft daar zeker toe bijgedragen. Zie de laatste zin op deze link.

Toen ze binnen kwamen was met name Eva, de burgemeester van Ålesund, helemaal „flabbbergasted“. Eva kent mij van de Fellesnemnda, maar schijnbaar kent ze me niet goed (genoeg). Toen ze me zag staan viel haar mond wijd open en zei ze: „JIJ!???“. Ze vond het geweldig dat ik Stolt Mat runde.

Ik had diverse proeverijtjes gemaakt en vertelde over het ontstaan van Stolt Mat. Erg leuk. Knut had me vooraf gevraagd of ik voor allen een tasje met wat producten wilde maken die hij als afscheid mee wilde geven aan „zijn bezoekers“. Totaal 12 stuks. Dat was natuurlijk erg leuk.

V.l.n.r: Naam onbekend, Janet, Knut, Eva Foto: burgemeester Giske

Als dank voor het bezoek kreeg ik een herinnering van Knut: een berkenplankje die hij zelf gezaagd had en een tekst op had geschreven/gebrand: „Takk for informasjon og omvisning i butikken Stolt Mat til ordførarene i Region Ålesund 16. mars 2018. Helsing, Knut Helge Harstad ordførar i Ørskog kommune“. Vertaald: „Bedankt voor de informatie en bezichtiging in de winkel Stolt Mat aan de burgemeesters in de Regio Ålesund 16 maart 2018. Hartelijke groeten, Knut Helge Harstad, burgemeester in Ørskog gemeente“. Dat was echt een leuke verrassing! Zo attent.

     

Het bezoek duurde niet lang maar was erg leuk. Buiten heb ik nog een foto gemaakt.

Aan het eind vertelde Knut dat vanaf nu Stolt Mat als „hofleverancier“ zal gaan dienen voor de gemeente. Bij speciale verjaardagen, jubilea en bezoeken zal Stolt Mat gevraagd worden om een cadeau te leveren. Superleuk! De eerste opdrachten heb ik daarvoor al binnen 🙂

Janet

14/3: Jaarvergadering SFR

2018

Klik op de foto’s om te vergroten

Sinds twee jaar ben ik bestuurslid van „Sunnmøre Friluftsråd“ (SFR); zeg maar „Raad van het buitenleven“. De leden van deze raad zijn gemeenten in het zuidelijke deel van onze provincie (Sunnmøre). Het doel van SFR is onder andere:

  1. Het veilig stellen, tot stand brengen en het creëren van diverse soorten recreatiegebieden (te land en te water) die voor algemeen gebruik gaan dienen.
  2. Zorgen voor groter begrip van de voordelen van het buitenleven en buiten-zijn
  3. Het verbeteren van een beter buitenlevencultuur
  4. Het stimuleren van meer buitenactiviteiten
  5. Het organiseren van allerlei buitenactiviteiten voor kinderen en jongeren
  6. Een stimulans zijn voor de leden (gemeenten) op gebied van buitenlevenactiviteiten evenals het zijn van een raadgevend orgaan.

Ik vind het een superleuke organisatie en twee jaar geleden ben ik door de gemeenteraad voorgedragen als kandidaat en unaniem gekozen. Vorig jaar werd ik door het bestuur gekozen tot vice-voorzitter.

Elk jaar is er een jaarvergadering. Alle aangesloten gemeenten zenden een afgezant en worden er een nieuwe leden voor bestuur gekozen (die door de betreffende gemeenteraadsvergaderingen al gekozen zijn). In onze gemeente ben ik weer gekozen voor de periode van twee jaar. Dit wordt dus mijn 3e jaar.

     

Voorafgaand aan de jaarvergadering is er altijd een buitenactiviteit. Bij tourbeurt bezoekt men dan een gemeente. Dit jaar werd de vergadering gehouden in Haram. De voorzitter, Vebjørn, van het bestuur is tevens burgemeester van Haram. We ontmoeten elkaar bij een „gapahuk“ (overdekt “huisje” waar je kunt schuilen als het regent). Daar heette Vebjørn iedereen hartelijk welkom en vertelde hij over de plek waar we waren.

Ik in witte jas

De gapahuk is door vrijwilligers gebouwd op een stuk grond wat door de gemeente gekocht is en wat voor alle eeuwigheid door de gemeenschap gebruikt kan worden om buiten te recreëren. Vebjørn leidde ons rond, samen met May Britt, de bedrijfsleider van SFR.

     

Het stuk grond ligt aan een meer. Daar kan in de zomer gevist, gekanoot en gezwommen worden. Alle fasciliteiten worden door SFR verzorgd en in stand gehouden.

     

Er is een toilet geplaatst die ook door SFR wordt onderhouden en schoon gemaakt. Iedereen kan er vrij gebruik van maken.

Vervolgens reden we naar het verzorgingshuis van de gemeente waar de jaarvergadering werd gehouden. De personen die niet bij de rondleiding buiten aanwezig waren, waren rechtstreeks naar het verzorgingshuis gegaan. Na eerst wat gegeten te hebben werd de jaarvergadering gestart.

     

Vebjørn leidde de vergadering, met may Britt aan zijn zij.

De gebruikelijke jaarvergaderingspunten werden doorgenomen. We hebben drie nieuwe leden erbij gekregen! Dat is echt geweldig. Nu zijn er nog maar vijf gemeenten die geen lid zijn, maar die krijgen we ook nog wel zo ver 🙂

Het dus daardoor wordt het bestuur groter. Ik ben weer tot vice-voorzitter gekozen. Aan het eind van de vergadering werd er een foto van het bestuur gemaakt. Helaas waren er toen al een paar vertrokken.

Zie verder ook deze link.

Een paar dagen later kwam er een artikel over de jaarvergadering in de krant.

Binnenkort worden er twee nieuwe mensen aangenomen, omdta de activiteiten van SFR uitgebreidt gaan worden. Ik zit in de sollcicitatiecommissie en zal bij de gesprekken aanwezig zijn. Het is een erg leuke club om lid van te zijn en ook actief een bijdrag aan te kunnen leveren.

Janet

11/3: Topje: Snaufjellet 893 mtr

2018

Klik op de foto’s om te vergroten

Mooi weer vandaag dus we gingen er op uit nadat we uitgeslapen en een lekker ontbijt genuttigd hadden. Ik had een tocht op sneeuwschoenen in gedachten: Snaufjellet op. Dat is een berg die we vanaf ons huis kunnen zien en die 893 mtr hoog is.

We parkeerden de auto bij Valgermo. Daar gaat het eerst kronkelig omhoog via een tractorpad in het bos, richting een klein huttengebied, Lisetsetra.

     

Het pad was al veel gebruikt door zowel skiërs als wandelaars. De sneeuw was gelukkig redelijk hard waardoor je niet zo diep wegzakt. We haalden een skiër in.

Aanvankelijk was het koud en had ik wollen trui en dito handschoenen aan. Maar door het stijgen en doordat we in de zon kwamen konden trui en handschoenen weldra uit.

     

We zagen diverse skisporen in de sneeuw die we volgden. We wisten dat die naar de top zouden gaan.

     

 

 

Op hoogte kregen we ook steeds meer uitzicht, ook omdat we boven de boomgrens kwamen. Prachtig die witte vlakte.

     

Ook kregen we mooi zich op Storfjorden en op Sjøholt.

Sjøholt op de achtergrond

Sommige partijen waren stijler dan anderen, dus we pauzeerden regelmatig om even op adem te komen. Maar al ras zagen we de grote steenman op de top van Snaufjellet. „Snau“ betekent trouwens „kaal“ dus Snaufjellet betekent “De kale berg”.

     

Bij de steenman aangekomen installeerde Gert zich om er daarna sneeuw te koken voor de koffie.

Ik liep nog een stuk verder richting het hoogste punt, want de steenman staat niet helemaal op de top. Dat was nog een redelijk stuk lopen.

Het hoogte punt is niet echt een topje: vanaf het hoogste punt is er een afgrond te zien. Toen ik daar dan ook bijna aangekomen was kreeg ik kriebels in mijn buik: ik zag “barsten” in de sneeuw.

Zichtbare barsten in de sneeuw

Dat doet de alarmbellen rinkelen. Want dit duidt er op dat er sneeuw over de rand hangt. Die rand was ook goed te zien toen ik naar rechts keek. Daar zie ik duidelijk dat er sneeuw over de rand „hangt“. Dit heet in het noors „snøskavle“. Deze worden veroorzaakt doordat sneeuw zich door de wind ophoopt in de luwte van een bergkam/bergrand. Kom je te dicht bij de rand dan kan de sneeuwrand afbreken en wordt je door de massa meegenomen. Op deze foto zie je een goed voorbeeld (van internet gehaald).

“Skavle”

Ik nam rustig een paar stappen achteruit en ben omgekeerd. Op veilige afstand van de afgrond maakte ik nog een paar foto’s van de omgeving.

Høgsvora, Lauparen en Grytavassbotn waren ook goed te zien.

Bijna teruggekeerd bij Gert zag ik dat de skiër, die we eerder hebben ingehaald, ook gearriveerd was. Hij was al weer bezig aanstalten te maken om weer af te dalen. En er kwamen nog twee andere skiërs aan.

Wij genoten eerst nog van een kop koffie en een boterham, en genoten van het uitzicht.

     

Het was koud op de top en de jas moest aan. In de luwte van de steenman konden we een beetje zitten, maar we besloten al ras om ook met de afdaling te beginnen. We kozen een iets andere route terug. Op weg naar beneden ontmoeten we een vierde skiër omhoog. Het is een favoriete berg; zowel zomer als winter.

     

Weer bij Lisetsetra aangekomen hadden we geen zin om meteen naar de auto te gaan.

Het was nog vroeg en het was nog licht. Onder een dennenboom gingen we zitten en kookten we nog weer wat water en dronken een kop koffie. Hierna ging het naar de auto en weer terug naar huis.

     

We hebben 10,23 km gelopen. Zonder de pauzes meegerekend hebben we er 3 uur en 20 over gedaan. Hier zie je de hele route.

     

We hebben samen weer een superfijne dag gehad! Echt genoten! 🙂

Een paar dagen geleden maakte ik een foto van Snaufjellet met de volle maan erboven. Toen ik de foto maakte wist ik nog niet dat we vandaag op de top zouden staan.

Snaufjellet in de maneschijn

Janet

 

10/3: Kunsttentoonstelling

2018

Klik op de foto’s om te vergroten

De kunstvereninging in ons dorp heeft weer een tentoonstelling georganiseerd in Ørskog Kulturhus.

Voorheen heette het gebouw „Samfunnshus“ (Dorpshuis), maar de naam is veranderd in „Cultuurhuis“. Dat heeft te maken met het gemakkelijker verkrijgen van subsidies.

Er was een officiële opening en Asbjørg opende deze door de kunstenaars te introduceren.

Ze had voor elke kunstenaar een kleinigheidje gekocht uit mijn winkel. Het was mogelijk om koffie en taart te kopen.

Van vier kunstenaars hingen er diverse schilderijen. We hebben een schilderij gekocht van de kunstenares Ingrid Nedregård.

De titel van het schilderij is „Waternymfen“: twee vrouwen met hun kind.

Het schilderij hangt inmiddels in huis.

Janet

9/3: Sneeuw, ets en klaverjassen

2018

Klik op de foto’s om te vergroten

Er is na een tijd dat er geen sneeuw gevallen is, vannacht een dun laagje gevallen. We weten dat de winter aan zal houden. Ik heb er geen moeite mee.

Vandaag kwam de ets van Annar Eggen in de bus. Deze had ik gekocht via de noorse marktplaats. De ets sprak me heel erg aan en omdat hij niet veel geld kostte heb ik hem gekocht.

     

Annar Eggen is een noorse schilder die in 1897 in Trondheim geboren en getogen is. Hij overleed in 1977. Zijn motieven worden met name gemaakt van dorpen en berggebieden, maar ook franse en italiaanse natuur en steden heeft hij geschildert. Er is verder niet zo heel veel van hem bekend.

Vandaag zat ik in de winkel (Stolt Mat) en om te laten zien dat we open zijn zet ik dit bord altijd bij de weg.

Op de achtergrond het oude karakteristieke hotel in Zwiterse stijl wat in het centrum van Sjøholt staat en waar Stolt Mat vlak naast ligt. In het hotel hebben in het verleden belangrijke gasten overnacht waaronder Koninging Wilhelmina.

‘s Avonds kwamen Hilde en Harry op bezoek. We hadden een tijdje geleden afgesproken dat we zouden klaverjassen. Dat was heel erg lang geleden dat wij hebben geklaverjast, maar we zaten er zo weer in.

Het werd een erg leuke avond met twee rondjes klaverjassen.

Janet

7/3: Krachtinzet tegen kanker

2018

Klik op de foto’s om te vergroten

Minstens één op de drie personen die kanker overleven krijgen te maken met late schade-effecten van de behandeling. Dat kan per persoon verschillen. Dit jaar zamelt de noorse kankervereniging geld in voor juist het verbeteren van leven voor mensen die een vorm van kanker hebben doorgemaakt.

De vrijwilligerscentrale stond voor de organisatie waar je je op kon geven of je collectant wilde zijn. Daar wilde ik aan mee doen. Bij de vrijwilligerscentrale moest men zich melden. Daar kregen we een collectebus en ID-batch.

Op een sticker kon je aangeven voor wie je wilde lopen. Er gingen dieverse mensen door mijn hoofd maar ik wilde voor voor mijn zus Jennie lopen.

“Ik loop voor Jennie, mijn zus.”

Samen met Helge als chauffeur en Grethe als collectantmaatje namen we een wijk in ons dorp voor onze rekening.

In totaal hebben de inwoners van onze gemeente 54628 kr gegeven = 5702 Euro.

Janet

5/3: Hanen jaarvergadering

2018

Klik op de foto’s om te vergroten

De jaarvergadering van HANEN was gepland bij ons in de buurt. Ik was zo sukkelig dat ik een uur eerder dan de rest kwam omdat ik me helemaal op de klok verkeken had ☹

We kregen eerst een rondleiding in het NMK: Norsk Maritim Kompetansesenter. Dit is een onderwijsinstelling waar alles draait om de maritieme sector. Studenten leren er de laatste technische snufjes en via een simulator leert men hoe het bijv. is om met een grote tanker in de noorse of europese wateren te varen.

De bedrijfsleider van de school leidde ons rond. Een enorm energiek type die net snel liep als sprak (en andersom). Bijna niet bij te houden ☹ Maar zijn motto was: „Tijd is geld“.

We kregen ook een rondleiding in de nieuwe „Newton-room“. Een Newton-room is een onderwijslokaal die practisch en spannend ingericht met de laatste technologische snufjes. Focus ligt op vakken als natuur, technologie en wetenschap.

Er zijn leraren aanwezig die kleine groepen leerlingen van kinderdagverblijven basis- en voortgezet onderwijs kunnen ontvangen en de leerlingen middels praktische handelingen dingen leert. Er bevinden zich rond 30 Newton-rooms in Noorwegen en die in Ålesund is de laatste telg in Noorwegen.

Leerlingen worden ontvangen met een humanoid robot. Deze stond, toen we binnen kwamen, bij de ingang. De “pop” volgt je ook echt met haar/zijn grote ogen.

Na de rondleiding reden we naar Storfjord Hotel, met uitzicht over de Storfjord.

Daar kregen we informatie van iemand van de provincie waar we evt. steun konden aanvragen als we nieuwe projecten willen gaan starten.

Vervolgens vond de jaarvergadering plaats. Ik ben als vervangend bestuurslid gekozen.

Janet