Auteursarchief: Janet Roelofs

30/7: Goede groentetuin

2018

Klik op de foto’s om te vergroten

Ik ben superblij met mijn groentetuin. Hij heeft zoveel mooie grote groente voortgebracht. Het warme weer heeft daaraan bijgedragen maar vast en zeker ook omdat we thuis waren en de tuin water konden geven als dat nodig was. Ook het geregeld door de tuin gaan om de bruine slakken te verwijderen heeft daar aan bijgedragen. Want die vreten dat op wat wij ook lekker vinden. Bah, vieze beesten!

De aardappels die ik dit jaar gepoot heb zijn Kerrs Pink.

Verder komt de boerenkool mooi op en ook de snijbonen aan de stokken. De tuinbonen geven ook een goede oogst.

      

Ook de bloemkolen zien er super goed uit. Mooie grote planten en bladeren en dikke kolen in het midden ervan.

     

Verder heb ik veel rode bieten gezaaid en die zijn ook mooi groot geworden.

      

Daarnaast lekkere snijbiet en nog meer tuinbonen. Je hebt daar verhoudingsgewijs veel planten voor nodig om een maaltje van te krijgen. Maar oh, wat zijn die lekker.

De kropsla is lekker mals.

Het vele werk wat er gemoeid is met een groentetuin was dus dit jaar een goede investering 🙂

Janet

29/7: Bezoek Rolf, Petra en kids

2018

Klik op de foto’s om te vergroten

Rolf en Petra zijn mensen die we jaren geleden eens bemiddeld hebben naar een regio in de buurt van Trondheim. Vorig jaar waren ze op vakantie bij ons in de buurt, maar toen waren wij ook op vakantie. Ze hadden dit jaar ook weer gevraagd of we thuis waren maar wij hadden vakantie weer in de weken dat zij dat hadden. Maar nu wij de vakantie af moesten breken konden ze dus toch langskomen.

De kinderen Else en Lasse kwamen ook mee. Eerst een beetje bleu en verlegen maar toen ik ze meenam naar de groentetuin waar ik aardappels en bloemkool uit haalde die ze mee konden nemen, „ontdooiden“ ze wel 😊

      

Ze mochten ook zelf bieten uit de grond trekken. Dat vonden ze geweldig. Ze hadden ze er graag allemaal uit willen trekken 😊

De veranda lag bezaaid met bieten en toen het tijd was om op te breken, werden ze bijeengeraapt en in een plastic zak gedaan.

     

Het was erg leuk dat ze op bezoek zijn geweest. Waarschijnlijk komen ze volgend jaar weer in de buurt. Dan zijn ze wederom van harte welkom.

     

Janet

28/7: Wilde frambozen plukken

Ik moet vaart maken met de bloggs! Eens zien of me dat lukt.

2018

Klik op de foto’s om te vergroten

Het blijft warm. Vandaag was het 33 graden.

Maar ik wil er op uit, vooral nu ik geen gips meer om mijn pols heb. Gisteren is er een MRI-scan gemaakt en daarop was te zien dat ik geen breuk had. Wat een bevrijding!

Ik ga frambozen plukken, die we tijdens onze wandeling over de postweg al tegen zijn gekomen. Het stikt er van de struiken. Heel mooie dikke zitten er aan.

Mijn bakjes vullen zich ras.

Op één van de struiken kom ik een hele speciale tor tegen. Geen idee wat dit was (beetje onduidelijke foto).

Maar de foto werd doorgezonden naar Dick, mijn zwager en al ras kwam het antwoord: dit is een Gouden Tor (Cetonia aurata).

In tegenstelling tot wat hier vermeld staat komt hij (de „hårgullbasse“), behalve in de bergen, wel in geheel Noorwegen voor.

Van de frambozen heb ik inmiddels jam en likeur van gemaakt.

Janet

27/7: Nuttig + maansverduistering

2018

Klik op de foto’s om te vergroten

Als je „gehandicapt“ bent ga je je aanpassen en dingen doen die je kunt doen, met de beperkingen die je hebt. Zo heeft Gert een paar nuttige dingen gedaan. In een gereedschapskist lagen allemaal verschillende moertjes en spijkers en schroeven en meer van dat soort dingen. Nu werd er orde in de chaos aangebracht. Hij kocht twee schappen met verschillende laadjes en daar heeft hij alles in opgeborgen. Hij was er toch een paar uur mee bezig.

Ook heeft hij de cd’s eens nagekeken en geordend. Cd’s die we nooit meer luisterden werden weggedaan.

Hij heeft ook eens een goed overzicht gemaakt van de verschillende pensioenregelingen die we hebben, vanuit Nederland en in Noorwegen. Zo weten we ongeveer wat we te besteden hebben als we met pensioen gaan.

Die avond hebben we vanaf ons terras de totale maansverduistering over de bergen kunnen volgen. Mooi hoor!

     

Janet

26/7: Den Trondhjemske Postvei

2018

Klik op de foto’s om te vergroten

Vandaag hebben we een lange rondwandeling gedaan van 24 km. Vanuit huis hebben we de Trondhjemske Postvei gelopen. Deze postweg is in 1786 aangelegd nadat er via de regering bepaald is dat er een postroute gemaakt zou worden tussen Bergen en Trondheim. Grote delen van de weg zijn niet meer te vinden omdat die zijn verdwenen door aanleg van huidige wegen of woningbouw. Maar sommige delen zijn er zeker nog en die worden goed bewaard, als cultureel erfgoed, en zijn beschermd. Het principe van de weg was dat die zo recht mogelijk aangelegd zou worden, dat maakt dat er her en der vrij stijle delen zijn. Grotendeels loopt de postweg parallel met waar du de hoofdweg ligt.

Het was weer prachtig weer. We begonnen vanuit huis, door het centrum,

langs het verpleeghuis

en bij de laatste bebouwing kwam het bord van de postweg.

     

We waren hier nog nooit geweest. En waren positief verwonderd over hetgeen we onderweg tegen kwamen. Mooi cultuurlandschap,

oude huisjes,

stenen bruggen

en veel frambozenstruiken, heel veel frambozenstruiken. Daar ga ik eens een dag plukken 🙂

In dit gebied zijn er ook legio wandelingen te doen.

We kwamen over de rivier Tverrelva. Daar staat een informatiebord en een steen met de naam erop en wanneer die gebouwd is.

     

Een deel van de weg is een tolweg, en als je er met de auto in wilt rijden zul je tol moeten betallen (30,- Kr.).

Halverwege de wandeling kwamen we bij Ørskog Fjellstova, waar we een lunch genuttigd hebben. En daar troffen we ook de ouders van mijn vriendin Hilde tegen.

Hierna ging het verder, over het bospad waar we in de winter altijd skiën. Bij de aanvang viel me een bord op wat ik nog nooit eerder gezien had, met deze tekst: „Slow Children Playing“.

Ik snap wat er mee bedoeld wordt maar het kann ook geinterpreteerd worden als dat er slome kinderen spelen 😊 Maar wij zijn niet sloom: we hebben nog aardig wat kilometertjes af te leggen.

En Gert moet onderweg het hek voor me open houden 😊

    

Onderweg treffen we ook cantharellen aan. Lekker, die nemen we mee naar huis.

We hebben een heerlijke dag gehad!

Janet

25/7: Rondwandeling Giskemo

2018

Klik op de foto’s om te vergroten

Vandaag een rondwandeling via Giskemo. Geen lange wandeling maar wel weer in prachtig weer. Langs de kant van de weg vond ik dit (vrouwelijke) kledingstuk en heb het opgehangen waar het wat beter zichtbaar was 😊

De tuin brengt veel goeds en lekkers. De bloemkoolplanten doen het supergoed. Erg groot worden ze.

Ik ga echter wel elke dag meerdere keren door de tuin om op jacht te gaan naar bruinslakken. Dat zijn zulke akelige dieren die datgene lekker vinden wat ook wij lekker vinden. En dat staan we niet toe! Die moeten we uitroeien want ze vermeerderen zich gigantisch!

Janet

23/7: Stikk UT! Akslevollvatnet

2018

Klik op de foto’s om te vergroten

Na het afbreken van de vakantie hebben we niet stil gezeten. We hadden afgesproken dat we, ondanks de gipsarmen, elke dag zouden gaan wandelen. Het kwam er niet helemaal van maar we hebben toch heel wat tochtjes gedaan. Deze dag naar Akslevollvatnet, een Stikk UT! waar we eerder geweest zijn.

Het was prachtig mooi weer. Koeien graasden in de wei.

En kikkers liepen ons voor de voeten 😊

Janet

16/7-20/7: Korte vakantie 2018

2018

Klik op de foto’s om te vergroten

Het ligt alweer even achter ons maar helaas verliep onze wandelvakantie van Muldalen naar Oslo op dag vijf iets anders dan we gehoopt hadden. Maar daarover later meer.

We begonnen maandag te lopen; in zeer warm weer. En het ging gelijk stijl omhoog bij Muldalen.

Verder Tafjordfjellet in. Door dalen en over bergen, over mooie paden, sneeuwvelden en grote rotsblokken.

    

Het ging steeds hoger. De rugzak was nog op z’n zwaarst, en het was zo warm! Dus veel drinken. En in een meertje badderen. Ons eerste tentplaatsje was omkranst met stenen maar we vonden een plekje waar de tent precies kon staan!

Ik zal hier niet alle dagen beschrijven maar de volgende dagen ging het verder richting Reindalsseter, Danskehytta, Grotli fjellhotel, Sotasæter.

    

    

We hebben voornamelijk mooi weer gehad, maar ook een dag met regen.

Stromende rivieren en mooie bruggen over.

Klauteren aan kettingen en touwen bevestigs aan een stijle bergwand.

En Gert altijd maar in de weer met de kaarten.

Mooie steenmannen kwamen we ook tegen, maar ik hou het liever bij een warme man 😉

    

Vele koffie- en soeppauzes.

Vader bellen om te feliciteren met zijn 91e verjaardag en op hem proosten met een kop koffie.

Vrijdag 20 juli, de vijfde dag, heb ik nog een interview gegeven aan de locale radio van NRK M&R. Zij hadden te horen gekregen dat we deze tocht zouden lopen; en dat vonden ze nieuws genoeg om aandacht aan te besteden. We hadden met de journaliste afgesproken dat ze ons zou bellen als er mobiele dekking was. En dat was er op Sota Sæter.

Hier kan het interview geluisterd worden (voor de liefhebbers en noors-verstaanders).

Na het interview ging het redelijk stijl omhoog en kwamen we op rond 1600 meter hoogte veel rotspartijen tegen.

Die dag viel Gert. Hij bleef met zijn stok ergens haken en mistte daardoor zijn evenwicht. Hij viel op zijn rechter hand en hoorde „Knak!“. Erg veel pijn. Ik heb verbonden zo goed als het ging. Eerst een handdoek om zijn arm (vanwege de haren) en toen strak tape erom. Na wat rusten, eten, drinken en een paar pijnstillers konden we doorlopen. We moesten nog circa 12 km tot de volgende hut lopen.

Maar het geluk was niet met ons: ik viel 30 minuten later. Gert liep voor me en waarschijnlijk heb ik meer op hem gelet dan dat ik keek waar ik liep. Ik viel ook op mijn rechterhand, maar hoorde geen knak. Deed ook niet zeer (aanvankelijk). Dus we konden gewoon doorlopen. Maar tijdens het lopen en gebruik van de wandelstaven begon mijn pols toch erg zeer te doen en kon ik hem ook niet meer gebruiken.

Om een lang verhaal kort te maken: we kwamen bij de berghut aan, hebben telefonisch contact gehad met de dichtsbijzijnde huisarts (op ruim 1,5 uur rijden vanaf de berghut), bestelden een taxi die ons naar de huisarts zou brengen en waar we twee uur op moesten wachten, onderweg belde de huisarts dat we het beste door konden rijden naar het dichtsbijzijnde ziekenhuis met røntgenafdeling, dat was Førde op nog eens twee uur rijden. Daar kwamen eindelijk om 01.30 uur ‘s nachts aan. Onderzoek arts, foto’s maken. Uitslag: Gert had gegarandeerd een breuk; ik zeer waarschijnlijk. Onze reacties: Gert keek beteuterd; ik moest alleen maar lachen! Was dit echt mogelijk? Konden we allebei vrijwel gelijktijdig een breuk aan onze rechterarmen oplopen? Ja, blijkbaar wel! Dus daar gingen de armen: in het gips!

Het personeel heeft ervoor gezorgd dat we overnachting kregen in een hotel, daar met de taxi naar toe. Het was uren geleden dat we gegeten hadden en kochten een kant-en-klare salade in het hotel. Ook douchen hadden we nog helemaal niet gedaan; beetje onhandig met de arm in het gips. Maar na douchen, eten en het innemen van pijnstillers rolden we dan eindelijk rond 04.00 uur in bed.

We moesten ‘s morgens wachten op wat het ziekenhuis besloot: of we terug moesten komen of dat we naar huis konden. Tijdens het ontbijt (dus niet lang kunnen slapen) werden we gebeld: we konden naar huis; ze zouden eerst de papieren in orde maken. Die heb ik nog weer met een taxi op moeten halen en konden we een half uur later de bus naar Ålesund nemen.

Onderweg werden er veel ogen op ons gericht. Sommigen kwamen naar ons: „Mag ik wat vragen…?“ Dus legden we uit dat het werkelijk waar was dat we allebei onze pols gebroken hadden. Tragi-komisch allemaal. Ja, ja, ben je solidair met elkaar, dan ben je solidair met elkaar 🙂

Thuis aangekomen werden de rugzakken weer uitgepakt en moesten we natuurlijk wennen aan onze arm in het gips, maar we hebben er maar wat van gemaakt.Gert probeerde toch zo goed en kwaad als het ging te koken.

Op maandag hadden we een afspraak op de othopedische afdeling in het ziekenhuis in Ålesund. Daar werden de papieren rond ziekmeldingen en verdere controles geregeld. Op de vrijdag erna zou er van mijn pols een MRI-scan gemaakt worden want een breuk in het bootbotje in de pols is vaak moeilijk te zien. Dan kann zo’n scan uitsluitsel geven. Na de scan naar de polikliniek en daar kreeg ik het goede bericht dat er geen breuk te zien was. Hoera!! Dus bij mij kon het gips eraf. Dat maakte ons dagelijks leven een stuk gemakkelijker.

Het was echter vreselijk jammer dat we onze vakantie af moesten breken. Een vakantie waar we ons zo op verheugd hadden en vooral zo’n behoefte aan hadden. Maar na 110 km was het dus plotsklaps stop. De resterende 390 km bewaren we dan maar tot volgend jaar. We hebben er maar het beste van gemaakt en onze vrije tijd hebben we goed benut, waarover later meer.

Janet

9-15/7: Week voor de vakantie

2018

Klik op de foto’s om te vergroten

16/7 gaan we vier weken op vakantie en deze afgelopen week moesten we de laatste voorbereidingen hiervoor treffen en voor alles wat met de winkel van doen had.

Het is nog steeds heel erg mooi weer, maar eigenlijk veel te droog. De boeren snakken (ook) naar regen want die hebben niet genoeg voer voor de veestapel. Daardoor wordt men gedwongen om dieren te slachten. De slachterijen hebben mensen daardoor ook slachters terug laten komen van vakantie.

In vele delen van Noorwegen is het zo droog dat er veel branden woeden. Alles en iedereen wordt ingezet om de branden onder controle te houden.

Maar wij kunnen wel lekker buiten eten. Het potkacheltje is goed om pannenkoeken op te bakken. Nam!

En ‘s avonds zien we de cruiseboten op de fjord varen.

De hulpen die me helpen tijdens in de vakantieperiode moeten ook ingewerkt worden. Aud-Solfrid, de oudste, huur ik geregeld in en kent het meeste wel, maar moet even op een paar dingen ingewerkt worden. Josefia is helemaal nieuw dus zijn moet echt een dag meelopen. Zij werkt alleen de laatste week; de eerste drie weken staat Aud-Solfrid in de winkel.

Nu is alles geregeld en moet het aan hen overgelaten worden. Maar ben je in de buurt: ze heten je van harte welkom!

Bij de winkel zet ik een bloempot neer met nog wat boerenkoolplantjes die ik over had.

Ook wordt de fiets bij de winkel neergezet.

In de winkel zetten we een dikke plank bij de balie die we gevonden hebben op het strand. Daar heeft Gert haken ingeslagen en kunnen we de postkaarten in neerzetten.

De laatste wand bij het huis werd dit weekend ook eindelijk eens geschildert. De schilder is nu bijna klaar.

De rugzakken hebben we vandaag, zondag 15 juli, gepakt en ook nog even de tent opgezet.

Want ja, we gaan weer wandelen. Het wordt een tocht van Muldalen in Tafjord naar Oslo, door de bergen. Van noord naar zuid. Een tocht van 500 km.

We hebben er superveel zin in! We wensen iedereen een goede zomer verder toe!

Janet

7-8/7: Opening VVV en hotel

2018

Klik op de foto’s om te vergroten

Ik schreef er al eerder over maar in de winkel van Stolt Mat is er nu ook een plaatselijke VVV geopend. Het was een gedachte die ik al had vanaf dat ik drie jaar geleden de winkel ging runnen, maar het kwam er nooit van. Maar du was de tijd er rijp voor.

Ik heb subsidie aangevraagd die op 19 juni werd goedgekeurd. Toen begon er een tijd van vele voorbereidingen en drukte: nieuwe schappen kopen voor het magazijn zodat de twee kasten die daar stonden in de winkel konden staan, contact opnemen met Peter Onis voor het laten maken van de folder over Sjøholt, aanvragen van een internetsite, internetsite maken (zie www.sjoholt.no – alleen nog in het noors), kaarten laten maken van Sjøholt voor verkoop, mensen vragen om foto’s te kunnen verstrekken, vertalingen laten maken, noorse tekst na laten kijken, brochure laten drukken, vlaggen en reklameborden laten maken voor de winkelpui, persmeldingen schrijven en naar verschillende kranten sturen, advertentie voor de locale krant laten maken. En dat allemaal in de vakantieperiode waarin ook veel mensen en bedrijven op vakantie zijn en gaan. Oef, dat was echt even stressen want haalden we alle deadlinen wel, naast alle gewone werkzaamheden van de winkel? Maar het lukte en vandaag 7 juli (18 dagen na vertrekking van de subsidie) kon de VVV dan officieel geopend worden door de burgemeester.

Vooraf heb ik de nodige aandacht in de media gehad nav mijn persbericht. En de winkel had eerder ook al aandacht gehad.

     

 

 

 

 

 

 

 

Dit was de advertentie in de locale krant.

En vorige week kwam er ook al onverwacht een journaliste van de regionale radio onverwacht langs die een interview wilde afnemen over streekproducten. Dat werd 3 juli uitgezonden. Kijk en luister op deze link (ga naar „Økende interesse for norsk stolt mat“).

Maar vandaag waren we al vroeg in de winkel om alles voor te bereiden. Het belangrijkste was het ophangen van het reklamebord. Dat was nog geen gemakkelijke opgave. En dat kon tot ongelukken leiden, wat dus ook gebeurde. Ik was binnen in de winkel en had nog zo tegen Gert gezegd dat hij me moest roepen als ik hij de trap op ging. En plotseling hoorde ik een enorm geluid. Ik rende naar buiten en daar lag gert half over de trap heen. Die was onder zijn gewicht uitgegleden. Hij had enorme pijn: aan zijn schenen, aan zijn knieën en later zijn rug. De schenen waren helemaal geschaaft. Hij liep daardoor moeilijk. Moest er even bij gaan zitten en kreeg koffie met wat te eten. Maar het bord hing nog niet en dat moest wel dus hij zette de tanden op elkaar en samen hebben weh et bord toch op de plek gekregen. Daarna werd er een doek overheen gehangen met een koordje eraan. Daar kan de burgemeester, Knut Helge, straks aan trekken.

Die kwam op tijd. Hij was net in het pak en had het koffertje bij zich met de ambtsketen er in. Die ging om en stond prachtig.

De taart die ik besteld had en waar iedereen van kon nemen werd klaargezet evenals kannen met koffie. Helaas was het bovenste blad van de taart door de koeling wat “verkronkeld”, maar hij smaakte er niet minder om.

Er kwamen een aantal mensen in de winkel, maar voor de opening stonden er cirka 20 personen buiten.

Knut Helge hield eerst een woordj en toonde de folder van Visit Sjøholt.

Het voert te ver om allemaal te schrijven wat hij zij en sprak zeer positief over de aanvullende activiteit in Stolt Mat. Als herinnering had hij een zelfgemaakt cadeautje in de vorm van een berkenplankje, waar hij zelf een tekst had ingebrand. En ik vind dat we qua kleding wel aaridg met elkaar “matchen” 🙂

     

Hierna kon hij het doek van de de pui verwijderen en kwam het logo van de VVV tevoorschijn: Visit Sjøholt.

Ik hield een kort dankwoord waarna ik iedereen uitnodigde om binnen te komen en van de taart te komen eten. Maar eerst de burgemeester.

We kregen bloemen en onderwijl kwamen er ook klanten en toeristen binnen. De taart is zo goed als op gegaan.

En een paar dagen later stond er een artikel in twee kranten De plaatselijk en regionale krant) die door de burgemeester geschreven was. Daarin feliciteert hij met de opening van de VVV en dat een heel goed nieuw aanbod is in de gemeente. En dat hij daarvoor trots op ons is.

Heel erg fijn, met wederom aandacht in de media. Dat is van onschatbare waarde voor zo’n klein winkeltje als wij hebben. Hoe dan ook, het werd een hele leuke dag, met een goede omzet.

Maar na sluitingstijd werd het nog leuker: we gingen op reis. We hadden twee dagen tevoren afgesproken dat we die avond ergens heen zouden gaan, met etentje en overnachting. Gert had het allemaal geregeld en voor mij was het een overrassing waar we heen zouden gaan. Dat was voor ons beiden wel verdiend na alle drukke weken voor de opening van de VVV.

We reden naar Nord Møre, het noordelijke gedeelte van de provincie. Naar Angvik om precies te zijn. Daar ligt, op een voormalige handelsplek, een prachtig hotel: Angvika Gamle Handelssted. Zie deze link.

     

Angvik Gamle Handelssted haar wortels gaan al terug naar de jaren 1500 toen nederlandse zeilboten voor anker gingen in Angvik om boomstammen te kopen. Het handelscentrum werd gerund door John en Gurianna Angvik. Zij kregen 14 kinderen waarvan er 12 een eigen bedrijf starten in het dorp. Een familieverhaal, waarvan de vijfde generatie nog steeds in de run is voor dit bedrijf.

     

Dit was echt een superleuke verrassing. Hier had ik echt zin in! We konden vrijwel direct aan tafel. Gert had een vijf-gangen menu besteld, met passende wijnen erbij. Superleuk.

Het menu was een klein hapje met onder andere rode biet, aardpeersoep met gebakken spek, gebakken hertenfilet, kaasplankje en chocolademousse. Heerlijk.

Hierna liepen we nog een rondje lopen door de tuin en langs de fjord. Mooie bloemen en rozen vonden we in de tuin.

     

waarna de vervolgens nog een margarita dronken op het terras, alvorens we ter bedde gingen.

De volgende dag namen we een weg waar we beiden nog nooit geweest waren: route 666. Is dit cijfer niet het getal van de duivel?

Onderweg komen we in elk geval bijzondere dingen tegen: een ree in een weiland, een slang die de weg overkronkeld en door Gert wordt overreden en een dode das aan de kant van de weg (niet door Ger toverreden!).

Thuis aangekomen trok ik de oude kleren aan en heb ik de groentetuin onkruid vrij gemaakt. Dat is nodig nu we over een tijdje op vakantie gaan.

Gert trok ook de oude kleren aan en heeft de oude fiets schoongemaakt.

Die willen we bij de winkel neerzetten. Eerst heeft hij hem in de grondverf gezet.

     

En een paar dagen later (9/7) in dezelfde kleur geverfd als de bloembakken bij de winkel.

En zo hebben we ons die dag ook weer nuttig gemaakt.

Janet