Categorie archief: Noorwegen

23/7: Stikk UT! Akslevollvatnet

2018

Klik op de foto’s om te vergroten

Na het afbreken van de vakantie hebben we niet stil gezeten. We hadden afgesproken dat we, ondanks de gipsarmen, elke dag zouden gaan wandelen. Het kwam er niet helemaal van maar we hebben toch heel wat tochtjes gedaan. Deze dag naar Akslevollvatnet, een Stikk UT! waar we eerder geweest zijn.

Het was prachtig mooi weer. Koeien graasden in de wei.

En kikkers liepen ons voor de voeten 😊

Janet

16/7-20/7: Korte vakantie 2018

2018

Klik op de foto’s om te vergroten

Het ligt alweer even achter ons maar helaas verliep onze wandelvakantie van Muldalen naar Oslo op dag vijf iets anders dan we gehoopt hadden. Maar daarover later meer.

We begonnen maandag te lopen; in zeer warm weer. En het ging gelijk stijl omhoog bij Muldalen.

Verder Tafjordfjellet in. Door dalen en over bergen, over mooie paden, sneeuwvelden en grote rotsblokken.

    

Het ging steeds hoger. De rugzak was nog op z’n zwaarst, en het was zo warm! Dus veel drinken. En in een meertje badderen. Ons eerste tentplaatsje was omkranst met stenen maar we vonden een plekje waar de tent precies kon staan!

Ik zal hier niet alle dagen beschrijven maar de volgende dagen ging het verder richting Reindalsseter, Danskehytta, Grotli fjellhotel, Sotasæter.

    

    

We hebben voornamelijk mooi weer gehad, maar ook een dag met regen.

Stromende rivieren en mooie bruggen over.

Klauteren aan kettingen en touwen bevestigs aan een stijle bergwand.

En Gert altijd maar in de weer met de kaarten.

Mooie steenmannen kwamen we ook tegen, maar ik hou het liever bij een warme man 😉

    

Vele koffie- en soeppauzes.

Vader bellen om te feliciteren met zijn 91e verjaardag en op hem proosten met een kop koffie.

Vrijdag 20 juli, de vijfde dag, heb ik nog een interview gegeven aan de locale radio van NRK M&R. Zij hadden te horen gekregen dat we deze tocht zouden lopen; en dat vonden ze nieuws genoeg om aandacht aan te besteden. We hadden met de journaliste afgesproken dat ze ons zou bellen als er mobiele dekking was. En dat was er op Sota Sæter.

Hier kan het interview geluisterd worden (voor de liefhebbers en noors-verstaanders).

Na het interview ging het redelijk stijl omhoog en kwamen we op rond 1600 meter hoogte veel rotspartijen tegen.

Die dag viel Gert. Hij bleef met zijn stok ergens haken en mistte daardoor zijn evenwicht. Hij viel op zijn rechter hand en hoorde „Knak!“. Erg veel pijn. Ik heb verbonden zo goed als het ging. Eerst een handdoek om zijn arm (vanwege de haren) en toen strak tape erom. Na wat rusten, eten, drinken en een paar pijnstillers konden we doorlopen. We moesten nog circa 12 km tot de volgende hut lopen.

Maar het geluk was niet met ons: ik viel 30 minuten later. Gert liep voor me en waarschijnlijk heb ik meer op hem gelet dan dat ik keek waar ik liep. Ik viel ook op mijn rechterhand, maar hoorde geen knak. Deed ook niet zeer (aanvankelijk). Dus we konden gewoon doorlopen. Maar tijdens het lopen en gebruik van de wandelstaven begon mijn pols toch erg zeer te doen en kon ik hem ook niet meer gebruiken.

Om een lang verhaal kort te maken: we kwamen bij de berghut aan, hebben telefonisch contact gehad met de dichtsbijzijnde huisarts (op ruim 1,5 uur rijden vanaf de berghut), bestelden een taxi die ons naar de huisarts zou brengen en waar we twee uur op moesten wachten, onderweg belde de huisarts dat we het beste door konden rijden naar het dichtsbijzijnde ziekenhuis met røntgenafdeling, dat was Førde op nog eens twee uur rijden. Daar kwamen eindelijk om 01.30 uur ‘s nachts aan. Onderzoek arts, foto’s maken. Uitslag: Gert had gegarandeerd een breuk; ik zeer waarschijnlijk. Onze reacties: Gert keek beteuterd; ik moest alleen maar lachen! Was dit echt mogelijk? Konden we allebei vrijwel gelijktijdig een breuk aan onze rechterarmen oplopen? Ja, blijkbaar wel! Dus daar gingen de armen: in het gips!

Het personeel heeft ervoor gezorgd dat we overnachting kregen in een hotel, daar met de taxi naar toe. Het was uren geleden dat we gegeten hadden en kochten een kant-en-klare salade in het hotel. Ook douchen hadden we nog helemaal niet gedaan; beetje onhandig met de arm in het gips. Maar na douchen, eten en het innemen van pijnstillers rolden we dan eindelijk rond 04.00 uur in bed.

We moesten ‘s morgens wachten op wat het ziekenhuis besloot: of we terug moesten komen of dat we naar huis konden. Tijdens het ontbijt (dus niet lang kunnen slapen) werden we gebeld: we konden naar huis; ze zouden eerst de papieren in orde maken. Die heb ik nog weer met een taxi op moeten halen en konden we een half uur later de bus naar Ålesund nemen.

Onderweg werden er veel ogen op ons gericht. Sommigen kwamen naar ons: „Mag ik wat vragen…?“ Dus legden we uit dat het werkelijk waar was dat we allebei onze pols gebroken hadden. Tragi-komisch allemaal. Ja, ja, ben je solidair met elkaar, dan ben je solidair met elkaar 🙂

Thuis aangekomen werden de rugzakken weer uitgepakt en moesten we natuurlijk wennen aan onze arm in het gips, maar we hebben er maar wat van gemaakt.Gert probeerde toch zo goed en kwaad als het ging te koken.

Op maandag hadden we een afspraak op de othopedische afdeling in het ziekenhuis in Ålesund. Daar werden de papieren rond ziekmeldingen en verdere controles geregeld. Op de vrijdag erna zou er van mijn pols een MRI-scan gemaakt worden want een breuk in het bootbotje in de pols is vaak moeilijk te zien. Dan kann zo’n scan uitsluitsel geven. Na de scan naar de polikliniek en daar kreeg ik het goede bericht dat er geen breuk te zien was. Hoera!! Dus bij mij kon het gips eraf. Dat maakte ons dagelijks leven een stuk gemakkelijker.

Het was echter vreselijk jammer dat we onze vakantie af moesten breken. Een vakantie waar we ons zo op verheugd hadden en vooral zo’n behoefte aan hadden. Maar na 110 km was het dus plotsklaps stop. De resterende 390 km bewaren we dan maar tot volgend jaar. We hebben er maar het beste van gemaakt en onze vrije tijd hebben we goed benut, waarover later meer.

Janet

9-15/7: Week voor de vakantie

2018

Klik op de foto’s om te vergroten

16/7 gaan we vier weken op vakantie en deze afgelopen week moesten we de laatste voorbereidingen hiervoor treffen en voor alles wat met de winkel van doen had.

Het is nog steeds heel erg mooi weer, maar eigenlijk veel te droog. De boeren snakken (ook) naar regen want die hebben niet genoeg voer voor de veestapel. Daardoor wordt men gedwongen om dieren te slachten. De slachterijen hebben mensen daardoor ook slachters terug laten komen van vakantie.

In vele delen van Noorwegen is het zo droog dat er veel branden woeden. Alles en iedereen wordt ingezet om de branden onder controle te houden.

Maar wij kunnen wel lekker buiten eten. Het potkacheltje is goed om pannenkoeken op te bakken. Nam!

En ‘s avonds zien we de cruiseboten op de fjord varen.

De hulpen die me helpen tijdens in de vakantieperiode moeten ook ingewerkt worden. Aud-Solfrid, de oudste, huur ik geregeld in en kent het meeste wel, maar moet even op een paar dingen ingewerkt worden. Josefia is helemaal nieuw dus zijn moet echt een dag meelopen. Zij werkt alleen de laatste week; de eerste drie weken staat Aud-Solfrid in de winkel.

Nu is alles geregeld en moet het aan hen overgelaten worden. Maar ben je in de buurt: ze heten je van harte welkom!

Bij de winkel zet ik een bloempot neer met nog wat boerenkoolplantjes die ik over had.

Ook wordt de fiets bij de winkel neergezet.

In de winkel zetten we een dikke plank bij de balie die we gevonden hebben op het strand. Daar heeft Gert haken ingeslagen en kunnen we de postkaarten in neerzetten.

De laatste wand bij het huis werd dit weekend ook eindelijk eens geschildert. De schilder is nu bijna klaar.

De rugzakken hebben we vandaag, zondag 15 juli, gepakt en ook nog even de tent opgezet.

Want ja, we gaan weer wandelen. Het wordt een tocht van Muldalen in Tafjord naar Oslo, door de bergen. Van noord naar zuid. Een tocht van 500 km.

We hebben er superveel zin in! We wensen iedereen een goede zomer verder toe!

Janet

7-8/7: Opening VVV en hotel

2018

Klik op de foto’s om te vergroten

Ik schreef er al eerder over maar in de winkel van Stolt Mat is er nu ook een plaatselijke VVV geopend. Het was een gedachte die ik al had vanaf dat ik drie jaar geleden de winkel ging runnen, maar het kwam er nooit van. Maar du was de tijd er rijp voor.

Ik heb subsidie aangevraagd die op 19 juni werd goedgekeurd. Toen begon er een tijd van vele voorbereidingen en drukte: nieuwe schappen kopen voor het magazijn zodat de twee kasten die daar stonden in de winkel konden staan, contact opnemen met Peter Onis voor het laten maken van de folder over Sjøholt, aanvragen van een internetsite, internetsite maken (zie www.sjoholt.no – alleen nog in het noors), kaarten laten maken van Sjøholt voor verkoop, mensen vragen om foto’s te kunnen verstrekken, vertalingen laten maken, noorse tekst na laten kijken, brochure laten drukken, vlaggen en reklameborden laten maken voor de winkelpui, persmeldingen schrijven en naar verschillende kranten sturen, advertentie voor de locale krant laten maken. En dat allemaal in de vakantieperiode waarin ook veel mensen en bedrijven op vakantie zijn en gaan. Oef, dat was echt even stressen want haalden we alle deadlinen wel, naast alle gewone werkzaamheden van de winkel? Maar het lukte en vandaag 7 juli (18 dagen na vertrekking van de subsidie) kon de VVV dan officieel geopend worden door de burgemeester.

Vooraf heb ik de nodige aandacht in de media gehad nav mijn persbericht. En de winkel had eerder ook al aandacht gehad.

     

 

 

 

 

 

 

 

Dit was de advertentie in de locale krant.

En vorige week kwam er ook al onverwacht een journaliste van de regionale radio onverwacht langs die een interview wilde afnemen over streekproducten. Dat werd 3 juli uitgezonden. Kijk en luister op deze link (ga naar „Økende interesse for norsk stolt mat“).

Maar vandaag waren we al vroeg in de winkel om alles voor te bereiden. Het belangrijkste was het ophangen van het reklamebord. Dat was nog geen gemakkelijke opgave. En dat kon tot ongelukken leiden, wat dus ook gebeurde. Ik was binnen in de winkel en had nog zo tegen Gert gezegd dat hij me moest roepen als ik hij de trap op ging. En plotseling hoorde ik een enorm geluid. Ik rende naar buiten en daar lag gert half over de trap heen. Die was onder zijn gewicht uitgegleden. Hij had enorme pijn: aan zijn schenen, aan zijn knieën en later zijn rug. De schenen waren helemaal geschaaft. Hij liep daardoor moeilijk. Moest er even bij gaan zitten en kreeg koffie met wat te eten. Maar het bord hing nog niet en dat moest wel dus hij zette de tanden op elkaar en samen hebben weh et bord toch op de plek gekregen. Daarna werd er een doek overheen gehangen met een koordje eraan. Daar kan de burgemeester, Knut Helge, straks aan trekken.

Die kwam op tijd. Hij was net in het pak en had het koffertje bij zich met de ambtsketen er in. Die ging om en stond prachtig.

De taart die ik besteld had en waar iedereen van kon nemen werd klaargezet evenals kannen met koffie. Helaas was het bovenste blad van de taart door de koeling wat “verkronkeld”, maar hij smaakte er niet minder om.

Er kwamen een aantal mensen in de winkel, maar voor de opening stonden er cirka 20 personen buiten.

Knut Helge hield eerst een woordj en toonde de folder van Visit Sjøholt.

Het voert te ver om allemaal te schrijven wat hij zij en sprak zeer positief over de aanvullende activiteit in Stolt Mat. Als herinnering had hij een zelfgemaakt cadeautje in de vorm van een berkenplankje, waar hij zelf een tekst had ingebrand. En ik vind dat we qua kleding wel aaridg met elkaar “matchen” 🙂

     

Hierna kon hij het doek van de de pui verwijderen en kwam het logo van de VVV tevoorschijn: Visit Sjøholt.

Ik hield een kort dankwoord waarna ik iedereen uitnodigde om binnen te komen en van de taart te komen eten. Maar eerst de burgemeester.

We kregen bloemen en onderwijl kwamen er ook klanten en toeristen binnen. De taart is zo goed als op gegaan.

En een paar dagen later stond er een artikel in twee kranten De plaatselijk en regionale krant) die door de burgemeester geschreven was. Daarin feliciteert hij met de opening van de VVV en dat een heel goed nieuw aanbod is in de gemeente. En dat hij daarvoor trots op ons is.

Heel erg fijn, met wederom aandacht in de media. Dat is van onschatbare waarde voor zo’n klein winkeltje als wij hebben. Hoe dan ook, het werd een hele leuke dag, met een goede omzet.

Maar na sluitingstijd werd het nog leuker: we gingen op reis. We hadden twee dagen tevoren afgesproken dat we die avond ergens heen zouden gaan, met etentje en overnachting. Gert had het allemaal geregeld en voor mij was het een overrassing waar we heen zouden gaan. Dat was voor ons beiden wel verdiend na alle drukke weken voor de opening van de VVV.

We reden naar Nord Møre, het noordelijke gedeelte van de provincie. Naar Angvik om precies te zijn. Daar ligt, op een voormalige handelsplek, een prachtig hotel: Angvika Gamle Handelssted. Zie deze link.

     

Angvik Gamle Handelssted haar wortels gaan al terug naar de jaren 1500 toen nederlandse zeilboten voor anker gingen in Angvik om boomstammen te kopen. Het handelscentrum werd gerund door John en Gurianna Angvik. Zij kregen 14 kinderen waarvan er 12 een eigen bedrijf starten in het dorp. Een familieverhaal, waarvan de vijfde generatie nog steeds in de run is voor dit bedrijf.

     

Dit was echt een superleuke verrassing. Hier had ik echt zin in! We konden vrijwel direct aan tafel. Gert had een vijf-gangen menu besteld, met passende wijnen erbij. Superleuk.

Het menu was een klein hapje met onder andere rode biet, aardpeersoep met gebakken spek, gebakken hertenfilet, kaasplankje en chocolademousse. Heerlijk.

Hierna liepen we nog een rondje lopen door de tuin en langs de fjord. Mooie bloemen en rozen vonden we in de tuin.

     

waarna de vervolgens nog een margarita dronken op het terras, alvorens we ter bedde gingen.

De volgende dag namen we een weg waar we beiden nog nooit geweest waren: route 666. Is dit cijfer niet het getal van de duivel?

Onderweg komen we in elk geval bijzondere dingen tegen: een ree in een weiland, een slang die de weg overkronkeld en door Gert wordt overreden en een dode das aan de kant van de weg (niet door Ger toverreden!).

Thuis aangekomen trok ik de oude kleren aan en heb ik de groentetuin onkruid vrij gemaakt. Dat is nodig nu we over een tijdje op vakantie gaan.

Gert trok ook de oude kleren aan en heeft de oude fiets schoongemaakt.

Die willen we bij de winkel neerzetten. Eerst heeft hij hem in de grondverf gezet.

     

En een paar dagen later (9/7) in dezelfde kleur geverfd als de bloembakken bij de winkel.

En zo hebben we ons die dag ook weer nuttig gemaakt.

Janet

30/6-2/7: Nederland en Jønsbu

2018

Klik op de foto’s om te vergroten

Terwijl Gert naar Nederland reist zaterdag, rij ik naar Jønsbu. Gert moeder viert haar 90e verjaardag. Het wrodt slechts een klein gezelschap. Omdat ik mijn ook ouders alleen bezoek, gaat Gert nu ook alleen. Bovendien moet de winkel bemand worden.

Ik vind het ook heerlijk om eens alleen in Jønsbu te zijn. Het is wederom prachtig mooi weer, ja echt warm. En de zon schijnt nog scherp als ik aan kom. De vlag gaat natuurlijk uit.

Zaterdag slaap ik lekker uit en na een ontbijt begin ik aan mijn wandeling naar Jolgrøhornet, die 1253 mtr hoog is. Ik probeer elk jaar een keer deze top op te komen. Niet moeilijk, niet extreem stijl; en het uitzicht…

Het is echt warm en de zon brandt er op. Onderweg kom ik mooie dingen tegen, zoals zonnedauw. Een prachtig vleesetend plantje met haar ovaal-vormige blaadjes met langs de hele rand kleverige tentakels waar vliegjes op af komen en als voeding dient. Zonnedauw gedijdt goed in vochtige omgevingen.

Na Ringsetseter kom je een mooie steen tegen. Andere mensen is die ook opgevallen: er zijn data en namen in gegrafeerd. Zacht gesteente dus.

     

Langzaam gaat het omhoog tot ik de vergelegen bergen van Sunnmørs-alpene kan zien.

Maar ik moet hoger. En dan zie ik plotseling de top van Jolgrøhornet in zicht. Hij valt op doordat er onder de top zwarte stenen liggen.

     

Iets verder over de bergkam komt de hele berg in zicht. Ik zie en hoor dat er mensen op de top staan. Ik had gehoopt dat ik er alleen zou zijn, maar ik moet nog even en het kan goed zijn dat deze groep mensen dan alweer weg is als ik boven ben.

Aan de voet van Jolgrøhornet tref ik weer een zelfde soort steen aan als die ik eerder beschreef.

Het laatste stuk tot de top ligt vol met stenen.

Dan moet je voorzichtig lopen want sommigen liggen los en kann je uit balans bengen als je er op staat. Maar de top komt steeds dichterbij. Je kan op een gegeven moment ook goed de kleurverschillen zien van de stenen.

     

     

Op de top vind ik de koker, met schroefdeksel, waarin het „gastenboek“ ligt.

     

Ik zie dat er zes mensen voor mij zijn geweest. Ik ben ze niet tegen gekomen: ze gingen er van de andere kant af.

Op de top heb ik een geweldig uitzicht alle kanten op: Ørskogfjellet

Vestre en Storfjorden

Stranda

     

Synnylvsfjorden

Eidsdal en Stordal

Ik besluit om niet helemaal dezelfde weg terug te nemen. Beneden zie ik een paar meertjes liggen, onder andere Jolgrøvatna, en daar wil ik langs.

Jolgrøvatna (vierkant gevormd meer)

Al zig-zaggend ga ik naar beneden.

Daar waar een meertje smaller wordt ga ik over het riviertje, om het meer heen en door het zadel.

Ik zie vanaf het meer ook goed Jolgrøvatnet liggen en de (zwarte) top van Jolgrøhornet.

Jolgrøhornet, de zwarte vlek rechts boven in de hoek     

Jolgrøhornet in de verte

En dan het zadel door.

Het zadel door

Daar aangekomen krijg ik dit uitzicht: Blåfjellet in de verte, waar ik een keer met Ellen en Adri op ben geweest.

Uitzicht vanuit het zadel

En in het zadel kom ik ook deze vierpoters tegen 🙂

     

Vervolgens kom ik weer in het gebied waar ik ook gestart ben: Ringsetseter waar de rivier Storgrova ligt.

Onderweg naar beneden: oud hout heeft een verweerde indruk gekregen.

Over de brug loop ik een klein stukje langs de rivier waar ik een heerlijk poeletje vind.

Daar neem ik een heerlijk bad want na zo’n inspannende wandeling in de hitte, is het heerlijk om even een verkoelende duik te nemen. Ik was er op voorbereidt want ik had al een handdoekje meegenomen. Het water was echt heerlijk!!! En niet koud! Ik kan helemaal onderdompelen. Op de rotsen achter de boomstok leg ik mijn kleren neer.

Als ik me weer aangekleed heb en mijn schoenen aan wil doen, was ik vergeten dat ik mijn mobiele in één van de schoenen gedaan had. En zonder er bij na te denken hou ik de schoen op de kop om grassprieten te verwijderen. En roets: daar ging mijn mobiele. Hij glijdt de rots af zo het water in. Ik duik er achter aan, wat maakt dat ik weer kleddernat ben. Maar mijn mobiele moet ik zien te redden. En dat lukt me. Gelukkig geen mankementen. Met de natte kleren loop ik terug naar Jønsbu. Daar aangekomen zijn mijn kleren allang weer droog! In totaal ben ik vijf uur onderweg geweest.

Bij Jønsbu neem ik nogmaals een douche. Het is nog steeds superwarm.

     

Alvorens ik me in de schaduw installeer met een glas koele wijn, nootje en een boek.

Een deel van een dikke boom gebruik ik als tafeltje. De bast zit los en haal ik er af. Is altijd handig om de kachel mee aan te maken. Eronder zit een mierennest! Allemaal witte larven komen tevoorschijn.

     

Maar de mieren zijn er als de kippen bij en in no time zijn alle larven verdwenen!

Maandag heb ik niet echt lang uit kunnen slapen. Om de zon voor te zijn heb ik de buitentafel in de schaduw van de bomen geschildert. Dat moest sowieso nog een keer gebeuren. Die ziet er nu strak uit.

Hierna heb ik alles ingepakt en ben een aantal producenten langs geweest om producten voor in de winkel te halen. Gert kwam in de middag weer thuis. Geen vergadering van de Rotary want nu is het echt vakantie op alle fronten.

Janet

5/7: Ons huis: oud en jong

2018

Klik op de foto’s om te vergroten

Oude en nieuwere foto’s van ons huis vind ik altijd leuk om naar te kijken. Ik ben verknocht aan dit huis, ook al is het eigenlijk veel te groot voor ons en brengt de tuin veel werk met zich mee. Deze oude foto‘s, zegt men, moeten rond 1966/1967 genomen zijn.

En op deze foto zie je ook waar Stolt Mat ligt (bij de pijl) 🙂

De foto die nu komt is door mijn buurvrouw gemaakt.

Er was een hele aparte avondlucht en dat wilde ze me graag laten zien. Zij heeft daar een beter uitzicht op dan wij omdat ze hoger woont.

Janet

27/6: Zomerafsluiting fellesnemda

2018

Klik op de foto’s om te vergroten

Op de laatste vergadering van Fellesnemnda op 14 juni heeft de groep politici (vijf personen) uit onze gemeente de fellesnemda uitgenodigd voor een zogenaamde „zomerafsluiting“: een avond in ongedwongen sfeer voordat de zomer begint. We stuurden alle politici een mail en negen personen hebben gehoor gegeven aan de uitnodiging. Doel was om iets meer van Ørskog te laten zien en de avond met een etentje af te sluiten.

We verzamelden ons om 18.30 uur bij de kerk. Gunnhild van de vrijwilligerscentrale was gevraagd ons een rondleiding in het dorp te geven waar we met name twee dingen bekeken: Elvastien en Måsøyra aktivitetspark.

Eerst naar Elvastien. Dit is een pad wat aangelegd is langs de Ørskog rivier. Rolstoelvriendelijk, geschikt voor de hele familie, mooie oude houten figuren opgesteld, een plek voor vissers gemaakt, barbecueplekjes en een „hutje“ waar je kunt schuilen bij slecht weer. Sommigen proberen de oude fiets.

    

        

Hierna gaat het op loopafstand naar Måsøyra aktivitetspark. Dit is recentelijk aangelegd en geopend en hier kun je buiten trainen en lekker zitten met een geweldig uitzicht over de Storfjord.

     

Vervolgens naar Systra Kafe, een restaurant waar we heerlijk hebben gegeten.

En als afsluiting een bezoek aan Stolt Mat, waar men niets hoefde te kopen maar waar toch wel gekocht is 🙂

Het was al met al een hele leuke avond, waarbij er in mindere mate over politiek en in meerdere mate over andere dingen gesproken werd. Er is besloten dat dit vaker gedaan moet worden om de onderlinge band te versterken en te verbeteren.

Janet

26/6: In de krant en Stikk UT!

2018

Klik op de foto’s om te vergroten

Maandag 25 juni werd ik gebeld door een journaliste van de krant. „We lazen dat je aanvraag voor financiële steun voor het starten van een VVV kantoor door de gemeente is toegekent. Ben je in de winkel? Ik wil graag langskomen voor een kort interview!“ Ik was wel in de winkel maar niet voorbereid op dit bezoek. Ik zei dan ook dat het klopte van de aanvraag, maar dat ik nog geen enkele brochure en zo heb… Daar zijn we namelijk heel druk mee bezig. Maar dat maakte niet uit. Ok, kom maar langs dan, want elke reclame is reclame. En als het morgen al in de krant kan komen…

Inderdaad: ik ga ook een plaatselijke VVV openen in de winkel. Eigenlijk speel ik al met die gedachte sinds ik Stolt Mat drei jaar geleden geopend hebb, maar er kwam nooit wat van. Maar op dit moment geberud er heel veel goeds in de gemeente, onder andere zijn er een aantal bedrijven bij elkaar gaan zitten om het toerisme in de gemeente te verbeteren. Daar nam Stolt mat ook aan deel. En in het verlengde daarvan was het voor mij heel natuurlijk om de droom van drie jaar geleden tot realiteit te maken. Maar eerst moest ik de aanvraag voor economische steun afwachten. Die werd 19 juni in de gemeente behandeld, en toegekent.

Toen konden we alles starten: domeinnaam voor de internetsite gemaakt, logo ontwerpen, iemand aan het werk gezet om een brochure te maken, foto’s verzamelen, teksten aanleveren, mensen vragen om te vertalen, postkaarten laten drukken, reclame op de pui laten maken, vlaggen laten drukken. Uff, dat is wel even veel werk, maar Gert heeft ontzettend veel gedaan!!! Hij heeft onder andere de site gemaakt. Neem hier eens een kijkje: www.visitsjoholt.no Voorlopig alleen in het noors.

En daar kwam de journaliste. En het grappige was dat er ook net twee toeristen binnenkwamen: twee jonge dames uit Tsjechië. Hoe mooi kan dat zijn? Die werden uiteraard ook door de journaliste aan de tand gevoeld en kwamen mee op de foto. Dit artikel kwam dus vandaag in de krant.

De dames hebben het krantenartikel inmiddels toegezonden gekregen.

Ik zal ook een persbericht naar diverse kranten sturen. Volgende week komt er een advertentie in de plaatselijke krant dat het VVV kantoor officieel geopend wordt op 7 juli, door de burgemeester. Dan hebben we alles in 2,5 week rond gekregen! Trots – Stolt 🙂

Vanavond ook weer aan de wandel geweest. We zijn al vaker naar Apalviksetra gelopen, maar het is zo’n leuk plekje dat het geen straf is om er weer naar toe te lopen. Avondeten mee in de rugzak en lopen maar.

Het is een populaire wandeling want er stonden veel auto’s op de parkeerplaats. En zowel heen als terug kwamen we mensen tegemoet.

Bij het eindpunt staan nog steeds de drie postbussen tegen de boom 🙂

En er staan een paar leuke hutjes aan een relatief groot vennetje.

     

Aan de tafel maakte Gert de borjes met eten op: pastasalade met ruccola uit eigen tuin, komkommer, ui en schimmelkaas.

Helaas waren er veel knotjes die het plezier een beetje bedierven, maar het kaartje wat van Mary, die die dag aangekomen was (de kaart; niet Mary 🙂 ), maakte veel goed. Gert heeft die voorgelezen.

Hierna zijn we weer terug gelopen naar de parkeerplaats. Na al dat gestress van de afgelopen dagen rond het VVV kantoor was het fijn om er even tussenuit te zijn geweest.

Janet

23-25/6: Weekend in Jønsbu

2018

Klik op de foto om te vergroten

Dit weekend hebben we in jønsbu doorgebracht. We hebben eigenlijk niet veel gedaan, behalve dan lekker eten, uitslapen, lezen en schrijven. Het was namelijk slecht weer, regen. Maar dat was helemaal niet erg want we hadden de regen echt nodig! Het gras op het dak van Jønsbu is ook helemaal droog.

De enige klus die Gert gedaan heeft is het gras gestrimt op zondag toen het een beetje droog was.

Maar een keer een weekend zonder al te veel poes-pas is ook wel eens fijn 🙂

Janet

19/6: Nominasjonsmøte

2018

Klik op de foto’s om te vergroten

Op 01.01.2020 is de nieuwe gemeente Ålesund een feit: vijf gemeenten zijn dan samengevoegd tot één. Dat houdt ook in dat alle politieke partijen samengevoegd moeten gaan worden. De afgelopen maanden is onze partij daar mee bezig. Er zijn diverse groepen gemaakt onder andere een groep die „nominasjonskommité“ heet. Ik weet niet hoe dat in het nederlands heet, maar deze commissie houdt zoch ezig met het voordragen van mensen op de verkiezingslijst. De persoon op de eerste plaats is de kandiaat die voor wordt gedragen als burgemeesterkandidaat. Onze kandidaat (van de Senterparti) is Vebjørn Krogsæter. Momenteel is hij burgemeester in de gmeente Haram. Het bericht hierover heeft recentelijk in de krant gestaan.

Van elke gemeente zitten er twee mensen in de commissie. Uit onze gemeente is dat onze voorzitter Karl Johan en ik. Vanavond hadden we weer een vergadering maar niet iedereen was aanwezig.

V.l.n.r: Haldor, Janet, Karl Johan, Kåre, marit

We hebben al een goede lijst samen kunnen stellen maar we wensen meer kandidaten voor op de lijst. Daarom gaan we een actie beginnen en Marit (geheel rechts op de foto) kwam op het idee om foto’s te maken van een persoon in elk gemeente. Marit heeft recentelijk deze foto in Ørskog gemaakt. De persoon is anoniem, want het hoofd wordt bedekt met een hele oude stembus. Maar de oplettende lezer…. 🙂

Zo maakt ze een foto in iedere gemeente op een plek die voor iedereen in de bewuste gemeente herkenbaar is. In Ørskog is het het oude hotel waar ook ooit koningin Wilhelmina overnacht heeft. Ik heb ooit eens contact gehad met de RWD of daar bij de Koningklijke familie foto’s van bekend zijn. Ik kreeg dit antwoord:

“Geachte mevrouw Roelofs,

Ik moet u teleurstellen. Prinses/koningin Wilhelmina reisde inderdaad regelmatig naar Noorwegen (ze schilderde er ook) maar van al die privétrips zijn weinig foto’s. Niet van het bewuste hotel.

Met vriendelijke groeten,

(naam)

Informatievoorziening RVD”

Jammer!

Janet