2017

Klik op de foto’s om te vergroten

Vanochtend keken we uit het raam en ja hoor, het was weer zo over: verse sneeuw.

In Noorwegen kan het in april gebruikelijk zijn dat het nog sneeuwt maar toch… Iedere keer weer worden we «overvallen». Ik had zelfs al de winterbanden verwisseld door de zomerbanden. Dus een aantal dagen moest ik erg rustig rijden als ik naar mijn werk in het ziekenhuis reed.

Maar vandaag moesten we een berg op, want ik had Gunnhild beloofd om een namenboekje van de plaatselijke sportvereniging af te leveren op Hallvardsfjellet. Dat boekje moet er voor 1 mei liggen, want dan begint het officiële bergwandelseizoen. En dat afleveren moest vandaag gebeuren omdat ik binnenkort naar Nederland ga en ik er voor die tijd geen tijd meer voor heb.
Ik ben vaker op Hallvardsfjellet geweest: 28 juni 2014 en 2 mei 2015.

De tocht begon nu in veel verse sneeuw. Het was prachtig mooi en zonnig weer, ook toen we begonnen. We hadden geen sneeuwschoenen mee, dat was niet nodig. We kwamen zonder ook goed omhoog.

Maar het werd meer bewolkt en boven de boomgrens en bijna op de top nam de wind toe en zagen we de sneeuwbuien op ons af komen.

Het uitzicht werd minder en we zagen bijna niets meer.

    

Gelukkig waren we goed gekleedt. De steenmannetjes waren nog bedekt met een laag ijs.

    

We kwamen uiteindelijk op de top en hebben we het schriftje af kunnen leveren.

Geen koffiepauze hier, dus we maakten vrijwel gelijk rechtsomkeer. De wind blies de sneeuw in ons gezicht. Dat was koud en Gert haalde zijn muts en handschoenen uit de rugzak.

    

We daalden weer af en onder een grote dennenboom gingen we zitten en kookten we sneeuw tot heet water en konden we een kop koffie nuttigen in iets rustiger weer.

    

    

Dit was «Expeditie Hallvardsfjellet» 😊

Gert ging aan het eind van de middag op reis naar Lillehammer en ik ben ‘s avonds naar de sportschool geweest voor een uurtje spinning (fietsen). Bij thuiskomst snel even douchen, omkleden, wat eten en toen naar de bioscoop. Daar draaide de film: «Litle men». Een prachtige film over de 13-jarige Jake die samen met zijn familie verhuist naar Brooklyn en boven een winkel gaat wonen. Hij kan meteen goed opschieten met Tony, de zoon van Leonor, de uitbaatster van de winkel. Als Jake’s ouders en Leonor een conflict krijgen over de huur proberen Jake en Tony dit op te lossen door geen woord meer te zeggen.

En zo hadden we weer een een productief weekend.

Janet