26-31/3: Raambezoek en sneeuw

2020

Het coronavirus houdt ons nog in de greep. We zullen wel moeten als we niet met het virus besmet willen worden. En dat probeert het merendeel van de bevolking te voorkomen door afstand te houden, regelmatig handen wassen en in het algemeen de adviezen van de regering in acht te nemen. Er zit niks anders op. Gert en ik hebben er geen moeite mee en kunnen ons thuis goed vermaken. Naar onze hut Jønsbu mogen we niet; in elk geval niet overnachten. Dat geldt voor diegenen die geen hut in hun eigen gemeente hebben, en dat hebben we niet.

In Nederland is het niet anders. Het is alleen zo sneu voor mijn ouders die nu geen bezoek kunnen ontvangen. Alleen mijn broer komt er op bezoek. Hij bezoekt mijn ouders regelmatig en zorgt goed voor ze. Hij heeft zelfs eieren gekookt die mijn ouders bekleurt hebben. Zo leuk!

Mooie eieren, zelfs met de namen van de kinderen erop.

Ze staan nu in een mandje op het dressoir.

Mijn zussen hebben raambezoeken gebracht. Is natuurlijk niet helemaal ideaal, maar dan hebben ze elkaar in elk geval kunnen zien.

Ik moet het vooralsnog met kaartjes, bellen en facetimen doen, als mijn broer er is. En brieven schrijven.

De buren Liv en Ole hebben een huis in Spanje en waren daar toen de corona daar en in Noorwegen aankwam. Ze zijn met veel omwegen toch weer terug in Noorwegen gekomen en moesten toen natuurlijk 14 dagen in carantaine. Ik had appeltaart gebakken en een stuk bij hun voordeur neergezet. Ook bij een andere oudere buurvrouw, Annlaug, met wie ik op koor heb gezeten. Annlaug kwam het schoteltje terug brengen waar ze ook een pak koffie en een pot zelfgemaakte jam had gedaan. En Liv had placemats voor ons gemaakt. Nou ja, dat was natuurlijk helemaal niet nodig geweest, maar wel leuk. Ze waren in elk geval erg blij verrast met de appeltaart.

Ik bak er verder heel wat af nu we veel binnenshuis zijn. Onder andere ook brood. Ik had mooi brooddeeg gemaakt en in elkaar gevlochten.

Helaas werd een platte pannekoek nadat het uit de oven kwam ☹ Maar met de smaak was niks mis mee.

Eind maart kwam er sneeuw, veel sneeuw. Daar zaten we niet echt op te wachten. Maar er zijn ergere dingen in de wereld waar we niet op zaten te wachten.

Toch is het fijn om een frisse neus te halen met een wandeling in door het dorp.

Het eenzame bankje bij de fjord staat er verloren bij.

De sneeuwklokjes kwamen al boven de grond maar zijn weer onder gesneeuwd. De narcissen maken er ook niet zo’n probleem van.

Gert heeft een vogelhuisje gemaakt, waar veel vogels op af komen: vinken, meesjes, groenvinken, roodborstjes, merels, mussen. Vanuit het keukenraam bij de nieuwe keuken kun je ze goed observeren.

Janet

26/3: Apalviksætra

Het was mooi weer en we hadden zin om na het sluiten van de winkel een wandeling te maken. Apalviksætra is altijd een fijn doel: dichtbij, niet te stijl, passelijke afstand en een mooi ydillisch plekje. Gert ging naar huis om eten te koken wat we mee konden nemen om daar te nuttigen.

Het was er heerlijk lopen. En het bos rook zo lekker. Veel water in de rivier. Naarmate we hoger kwamen lag er her en der wat sneeuw op het pad.

Bij het doel aangekomen heb ik niet in het gastenboek geschreven. In deze coronatijden wordt het afgeraden om er in te schrijven.

De hutjes lagen er nog net zo mooi bij als de andere keren. Het water in het vennetje was nog bedekt met sneeuw.

Gert had een lekker gerecht met bonen en veel groenten gemaakt. Op de primus maakte hij het warm.

Met tortillachips en zure room erbij werd het een heerlijk maaltje.

Een maaltje met uitzicht.

We sloten af met koffie en perencake, voordat we naar beneden liepen naar de auto. Het begon wat donkerder te worden. De zon ging de horizon en bergen onder, prachtig rood, oranje, geel.

Dit soort buitenactivitetien doet de mens goed.

Janet

22-26/3: Bakken en smullen

2020

Foto’s van mijn ouders zijn altijd fijn om te krijgen. In deze dagen gaat de communicatie via telefoon, appjes, filmpjes en post. Mijn broer is degene die nu het meest bij hen is. Ivm voorkomen van besmetting houden mijn andere zussen zich op afstand. Dat laatste geldt voor mij helemaal 🙁 maar het is niet anders!

Het gaat hen naar omstandigheden goed en de wijkverpleging en huishoudelijke zorg komt zoals gewoonlijk. Is het mooi weer dan kunnen ze buiten in het zonnetje op het bankje zitten. Maar iedereen krijgt bericht dat men zich op afstand moet houden. En dat wordt op deze manier gedaan:

Ons gaat het verder goed. Gert gaat gewoon naar zijn werk. Ik heb dinsdag in het ziekenhuis gewerkt. Op mijn afdeling (dagchirurgie) worden nu alleen patiënten geopereerd die absoluut geholpen moeten worden. Alle andere geplande operaties zijn uitgesteld. We bereiden ons voor op hetgeen dat komen gaat. Vooralsnog is het rustig met aantal besmettingen in ons ziekenhuis maar de getallen gaan omhoog. Mocht de IC vol komen te liggen, dan zal de dagchirurgie, waar ik werk, “omgebouwd” worden tot een IC-afdeling maar dan voor corona-vrije IC patiënten.

Gert en ik proberen ons verder gezond te houden en met deze groenten in de winkel zijn we dan extra blij! En het zijn soms de kleine dingen die het doen om je happy te voelen.

Als dit in de winkel ligt wordt het altijd gekocht want deze groente zien we niet zo vaak in de supermarkten liggen. Lekker in de oven met ham en kaas!

In Stolt Mat is een stuk rustiger. Zaterdag 21 maart was het heel mooi weer en waren veel mensen buiten aan het skiën. Die dag heb ik toch redelijk goed verkocht. Binnenkort is het pasen en maak ik het een beetje gezellig binnen, met onder andere blauwe druifjes op de tafels.

Elke winter heb ik een foto bij de ingang staan. Daar staan mijn zus en ik op, op een sleetje in de sneeuw.

Bij pasen hoort ook chocolade en daar heb ik e rnu ook verschillende smaken van binnen gekregen. Een paasei met lekkere dingen er in is een vast thema voor veel noren.

25 maart was er een gemeenteraadsvergadering gepland. Nu we niet met grote getale samen kunnen komen worden al dergelijke politieke vergadering via Skype gehouden. Met 77 gemeenteraadsleden is dat nog een hele uitdaging. Maar het ging redelijk goed, ook al is het vermoeiend om op deze manier te communiceren en er af en toe ook technische problemen waren. Maar onze burgemeester Eva is een “racer” als het gaat om het leiden van vergaderingen; ook dergelijke via Skype. Chappeau!

’s Avonds had ik heel erg zin om “kanelsnurrer” te maken: gedraaide kaneelkoeken. Deze zijn superlekker en warm van de plaat zijn ze het allerlekkerst.

Een andere plaatselijke krant heeft ook een foto geplaatst van het nieuwe bestuur van HANEN M&R.

We maken er weer een goede week van! Pas goed op jezelf en anderen en volg de aanwijzingen van de regering. Ik sluit af met wat een noorse burgemeester recentelijk zei: “Houd het hoofd koel en het hart warm.” <3

Janet

21/3: Skitocht Vaksvikfjellet

2020

Zaterdag na het sluiten van Stolt Mat heb ik een heerlijke skitocht gemaakt, op Vaksvikfjellet. Het was mijn eerste skitocht deze winter.

Rond 17.30 begon mijn tocht. Het was prachtig mooi weer. De zon scheen en geen wolkje aan de lucht. Er stonden amper auto’s maar ja, het merendeel was overdag geweest. Ook al was ik vrij geweest, dan was ik niet overdag gegaan. Het scheen er heel erg druk geweest te zijn… We moeten in deze tijden toch de mensen vermijden… En ik kwam slechts 3 mensen tegen! Die hou je op afstand: zoals je ziet zeker 1,5 meter tussen de løypes 🙂

Hele goede løypes ook. En niet te stijl omhoog of omlaag; ook niet onbelangrijk. Maar toch genoeg afdalingen dat je lekker vaart hebt.

Bij de splitsing naar Grytalivatnet sloeg ik af.

Ook richting de berghutjes bij Grytaliseter is het mooi, met de mooie bergen waar we er al veel op zijn geweest. Maar dat moet nu wachten tot de zomer.

Prachtige uitzichten als je op hoogte komt. Over de Storfjorden onder andere. Er waren nieuwe løypes getrokken, maar ik moest terug: de zon begon al te dalen. Via een scooterspoor ben ik terug gegaan. Scooters mogen zich overigens niet begeven hier dus wie dat dan wel gedaan heeft…?

Prachtig uitzicht over Storfjorden

Hierna kwam ik weer på de løype uit en ging ik terug naar de auto. Ben al met al een uur op pad geweest.

Bij thuiskomst had Gert lekker eten gemaakt. We hebben ‘s avonds onder andere brieven geschreven.

Zondag lekker uitgeslapen, gebrunched, geklust, groentetuin omgespit en gekalkt, kaarten schrijven, lezen. We komen de dagen wel door. Maandag gaat de winkel weer open.

Janet

20/3: Appeltaart bakken

2020

Door het coronavirus zijn de medewerkers bijhet werk van Gert „permitert“, wat betekent dat ze niet op hun werk kunnen/mogen komen. Het bedrijf levert ook fruit bij bedrijven, maar vrijdag was er heel veel fruit over, en dat heeft Gert meegenomen naar huis. Beter dat dan te laten verrotten.

Veel appels zaten erbij waar ik appeltaart van heb gemaakt. Naar het appeltaart-recept van Ellen 🙂 Erg lekker is hij geworden. Vooral met wat ijs en slagroom.

Na een paar dagen was die op.

Janet

01/1 – 18/3: Voor en na CORONA

2020

Het zijn op dit moment hele rare tijden in de wereld; in Nederland en ook in Noorwegen. Wat een week geleden nog ver van ons bed was kwam in korte tijd als een boemerang in sneltreinvaart op ons af. Dat is een situatie die aanpassing vereist. Gert en ik zijn sinds donderdag 12 maart 18.00 uur in carantaine. De Noorse regering heeft die dag bepaald dat iedereen die na 27 februari in het buitenland is geweest 14 dagen in carantaine moet blijven vanaf de dag van thuiskomst. En wij vallen in die categorie: wij waren in Nederland geweest. Gert kwam dinsdag 3 maart thuis; ik donderdag 5 maart. 12 maart snel boodschappen gedaan voor 5-6 dagen en ons daarna grotendeels thuis gehouden.

We zijn gezond en hebben geen verschijnselen van corona of andere ziektes. De dagen thuis brengen we zo goed mogelijk door: rust, reinheid, regelmaat. We slapen goed, sporten elke dag, zorgen voor goede voeding, gaan elke avond even een rondje buiten lopen om toch voldoende frisse lucht te krijgen en nemen het zoals het komt. Het huis wordt goed schoon gehouden. We doen verder dingen die we eigenlijk al veel eerder hadden moeten doen maar waar we niet echt aan toe kwamen. Nu kan ik ook een update geven vanaf januari tot nu.

3 januari

Er waait een heftige storm langs de kust. Wat we in al die jaren nog nooit hier gezien hebben is dat er zoveel wind is dat de sneeuw tegen de ramen geduwd wordt.

We blijven lekker binnen en ik maak een lekker ovengerecht met geitenbout uit de oven.

5 januariWe gaan op bezoek bij Ellen en Adri. Paar cadeautjes afleveren.

We worden getracteerd op de overheerlijke fameuze Ellen-appeltaart.

Nam! Lekker!

7 januari

Vanuit HANEN wordt er een avondmeeting georganiseerd. We hebben subsidie van de provincie ontvangen om vier van dergelijke meetings te organiseren. Twee hebben we vorig jaar al georganiseerd en deze 3e avond in Stordal. Er kwamen heel wat leden en niet-leden. Totaal waren we met 21 personen.

Ook Aud, de commisaris van de Koning, afdeling landbouw, in de provincie kwam. Zij vertelde over de diverse activiteiten die worden georganiseerd op gebied van landbouw. Ook sprak ze over Die Grüne Woche, waar ik onder andere met Stolt Mat aan deel neem (daarover later mee).

Daarnaast konden we een nieuw lid verwelkomen. Zij kregen het HANEN-bord uitgereikt. Deze zus en broer hebben een bedrijf waar ze onder andere heerlijke marmelade van zwarte bessen en pruimenchutney maken.

De plaatselijke krant was ook aanwezig en schreef het volgende artikel:

8 jauari

Vorig jaar waren we gevraagd om een bijdrage te leveren aan een activiteit die „Mat og Prat“ heet (Eten en Praten). Elke eerste woensdag van de maand komen mensen uit diverse landen samen om eten te koken, samen op te eten en samen met elkaar te praten. Daarbij is het uitgangspunt dat er telkens een ander land op het menu centraal staat. En we waren gevraagd of wij konden komen om nederlandse gerechten te maken. Ik wist niet van het bestaan van Mat og Prat af, maar natuurlijk wilden we daar graag aan mee werken. We gingen voor drie stamppotten: boerenkool, zuurkool en hutspot. Griesmeelpap met vruchtensaus als toetje. De medewerkers (allemaal vrijwilligers) zorgden voor de boodschappen. Ik introduceerde de recepten en toen ging iedereen aan het werk. Er waren rond acht verschillende nationaliteiten. Er werden groepjes gemaakt die samen het voorbereidende werk doen, zoals aardappels schillen,

worsten koken,

groenten schoonmaken,

gehaktbal braden,

griesmeel maken, enzomeer.

We waren rond 25 personen, volwassenen en kinderen. Toen alles klaar was werd het uitgestald op een tafel.

Men kon zich goed voorzien en werd er lekker gegeten.

Er werd over van alles gepraat. En ik heb ze nog een liedje geleerd. Het werd een erg gezellige avond waar we graag weer een keer aan mee doen.

12 januari

Er is weinig sneeuw gevallen tot nu toe deze winter. Dat is erg bijzonder. Daarom geen skitocht maar een wandeling naar Apelsvik.

20 – 26 januari

Vorig jaar konden bedrijven, die graag eens mee wilden naar Die Grüne Woche in Berlijn (’s werelds grootste voedingsmiddelenbeurs), dit aangeven bij de commissaris van de Koning in de provincie (Fylkesmannen), avdeling landbouw. Er waren naast onze provincie Møre og Romsdal nog drie andere kustprovincies die hierbij samenwerkten onder de naam „Fjord Norge“ (Fjord Noorwegen). Dat hebben ze nu vele jaren gedaan en deze vier provincies hebben dan een grote stand in Berlijn.

De Fjord Noorwegen stand

Van de inzendingen zouden er vijf bedrijven per provincie uitgekozen worden. Ik had zin om er namens Stolt Mat aan mee te doen en stuurde een aanvraag in. En van de 11 aanvragen in onze provincie werd Stolt Mat ook uitgekozen. Superleuk! Een groot voordeel denk ik was dat ik goed duits spreek.

In september 2019 kwamen alle 20 bedrijven samen in Bergen op de “Smakverkstedet” (Smaakwerkplaats) om met elkaar kennis te maken en informatie te krijgen over hoe het verloopt, wat er van ons verwacht wordt, trui passen die we krijgen en op de beurs moeten dragen en veel meer.

De bedrijven/producenten konden producten meenemen en de aanwezige koks maakten daar heerlijke gerechten van die we aan het eind met elkaar nuttigden. Dit soort proeferijtjes werden dan ook in Berlijn gemaakt. De Fylkesmannen heeft over deze samenkomst een artikel geschreven op de internetsite. In de lokale krant werd er ook aandacht aan besteedt.

Iedereen wordt in twee groepen ingedeeld, want om bijna twee weken op een intensieve beurs te staan is gewoon te lang. Ik was ingedeeld in groep twee en reisde op 20 januari naar Berlijn. Iedereen sliep in hetzelfde hotel waar kamers gereserveerd waren.

De stand van Fjord Norge is erg groot. Opgedeeld in drie zones: keuken waar eten bereidt werd, een zone waar het eten vervolgens in kleine bakjes werd gedaan zodat er proeverijtjes onstonden en zone drie waar de proeverijtjes verkocht werden. Hier een aantal voorbeelden:

Gerookte forel van Drågen Smokehouse
Gerookte zalm van Drågen Smokehouse
Petter, de baas en eigenaar van Drågen Smokehouse
Gebraden hertenvlees
Licht gerookte heilbot
Gebraden geitenvlees

De laatste zone, verkoopplaats, werd mijn vaste plek! Daar was ik helemaal in mijn element, kon goed uitleg geven over de diverse producten, kon een gesprek met de duitsers aan gaan en ook een lolletje maken.

Vanaf dag twee had ik een rozenband in mijn haar en dat was op zich al een lokker want veel duitsers wilden met me op de foto 😊

Aan het eind van de dag zorgden we dat de laatste proeverijtjes tegen een lager tarief werden verkocht. Dan riep ik door de zaal: “Happy hour, happy hour, alles nur 1 Euro!” Daar kwamen de mensen wel op af.

Hierna alles opruimen, geld tellen en een laatste drankje nemen op de goede samenwerking!

Dankzij Aud, commissaris van de Koning, afdeling landbouw, van onze provincie ben ik uitgekozen. Ik heb veel met haar van doen en we hebben een goede samenwerking!

Op deze link kun je een filmpje zien hoe de proeverijtjes eruit zien (als je op facebook zit). Op deze link kun je ook een filmpje zien (beiden met geluid).

Van de stad Berlijn heb ik erg weinig gezien, eigenlijk alleen maar tussen het hotel en de hallen waar de de activiteiten plaatsvonden. In een pauze kon je soms zelf even wat rondlopen. Maar het was een enorm groot gebied en bijna alle landen van de wereld waren wel vertegenwoordigd, en ik heb bij lange na niet alles gezien.

Het werden een paar superleuke dagen. Ze waren ook soms zwaar en lang en intensief maar voor geen goud had ik ze willen missen. Krijg ik volgend jaar weer de mogelijkheid dan meld ik me weer aan.

Dat de commissaris van de provincie tevreden over me was blijkt uit deze foto:

Deze foto stuurde een kennis van me toe die aanwezig was bij een voordracht waar onder andere ook Die Grüne Woche aan de orde kwam. Naast de foto staat: “De winnaar!” Hier ben ik echt wel een beetje trots op 🙂

26 – 29 januari

Na Die Grüne Woche reisde ik naar Nederland en verbleef nog een paar dagen bij mijn ouders. Dat was heel erg fijn! En de krans met rozen staat mijn moeder ook goed!

We hebben een paar fijne dagen gehad. Het is zo heerlijk om bij hen te zijn! Lekker voor hen gekookt, wandelingetje maken met moeder, zus Jennie kwam een nachtje logeren, samen afwassen. Gewoon gezellig.

Maar dat afscheid nemen blijft altijd vreselijk lastig! Op Schiphol nuttig ik mijn touwvaste „troost- en galgenmaal“: sateh!

30 januari

Het is ook altijd wel weer fijn thuiskomen. ‘s Avonds heb ik een wandeling gemaakt in het dorp. Bij de haven op de pier is een nieuw gebouwd gekomen. Dat heet „Lykta“ (de Lantaarn) en is ontworpen en gemaakt door architect-studenten.

Bestaat uit planken van resten van de plaatselijke bouwonderneming. Geen „dicht“ gebouw met een deur en muren maar de planken staan allemaal los van elkaar. Heel bijzonder.

1 februari

Vorig jaar in november hebben we Walid in de winkel gehad die ter plekke verse sushi maakte. Deze dag kwam hij weer. Wederom goed verkocht. Dit gaan we vaker doen.

3 februari

Er is sneeuw gevallen en op de parkeerplaats voor Stolt Mat wordt er altijd sneeuw geschoven. Aan het einde van zijn werkdag kwam Gert binnen en vroeg waarom het reclamebord naast het gebouw stond. Ik wist van niks.

En inderdaad: het reclamebord wat normaliter altijd voor bij de winkel staat, was weg. Wat bleek? De sneeuwschuiver heeft het bord vele meters meegesleept.

Hoe dat in vredesnaam mogelijk is mag Joost weten, maar blijkbaar ontdekte hij het. Maar toen was het kwaad al geschiet: totaal verbogen.

En in plaats van de winkel binnen te komen om het mede te delen, zet hij het bord bij de hoek van het gebouw. Als dit geen onbeschoftheid is… Ik ben echt niet de slechtste om mee te praten. Dit kan gebeuren maar om het na te laten om de vertellen, is ver van elk fatsoen.

Het bord staat weer op zijn vaste plek, maar staat er wel een beetje zielig uit.

4 februari

We hebben een bestuursvergadering gepland van HANEN om onder andere de jaarvergadering op 25 februari voor te bereiden. De vergadering was bij Stolt Mat.

Sinds kort heb ik ook koekjes in de winkel met het logo van Stolt Mat erop.

8 – 9 februari

Provinciale jaarvergadering van de Senterparti (politieke partij waar ik lid van ben) werd in Geiranger gehouden.

Koekjes met logo van Senterparti erop

Van Ålesund Senterparti waren we met 12 personen, waaronder ik.

Het werd een zinvolle vergadering waar diverse belangrijke thema’s werden besproken. ‘s Avonds was er een gezellige avond met goed eten en na het eten kon er beneden in de bar gedanst worden. Ik had daar niet zoveel zin in maar liet me overhalen. Maar ik was niet de laatste die naar bed ging! De maan scheen mooi boven de bergen.

Zondagochtend ben ik vroeg opgestaan en heb eerst een wandeling op de trap langs de rivier gemaakt.

Dat was heerlijk om even een frisse neus te halen alvorens het ontbijt te nuttigen.

De dagen werden afgesloten met een lunch en een groepsfoto alvorens we allemaal weer naar huis gingen.

12 februari

Samen met Walid had ik afgesproken dat hij een keer een sushicursus zou gaan houden in Stolt Mat. Daar hebben zich 11 personen voor op gegeven, die verdeeld werden aan twee tafels. We hadden alles klaar gezet en Walid had de inkopen gedaan. Hij hield eerst een introductiewoordje en vertelde over de geschiedenis van sushi alvorens hij voordeed hoe het allemaal gemaakt moest worden.

Het werd een hele leuke avond en de cursisten schenen het ook erg naar de zin gehad te hebben.

Toen we klaar waren nuttigden we alles in gezamelijkheid.

Stig en Hilde (rechts op de foto) hadden zich ook opgegeven.

15 – 17 februari

Het was al weer lang geleden dat we in Jønsbu zijn geweest. Daarom was het heerlijk om er weer naar toe te kunnen. Toen we bij de parkeerplaats aankwamen haalde Gert een pakje uit de auto.

Die was voor mij bedoeld, alvast een cadeau voor mijn verjaardag maar die nu goed van pas zou komen. Het waren nieuwe sneeuwschoenen.

Die kwamen dus erg goed van pas, want de oude sneeuwschoenen begonnen na 20 jaar gebruik slijtage te vertonen. Die van Gert waren eerder al stuk gegaan.

We verbleven twee nachten in Jønsbu. Zondag hebben we een fijne wandeling gemaakt.

De sneeuw was vers en dat liep niet altijd even gemakkelijk lopen; zwaar.

Onder een dennenboom hebben we koffie gedronken en kvikklunsj gegeten.

‘s Avonds hebben we heerlijk gelezen. Het was fijn om in Jønsbu geweest te zijn; niet wetende dat we een paar weken later te horen zouden krijgen dat we vanwege corona voorlopig niet naar de hut kunnen.

20 februari

Mijn verjaardag. Ik werkte in de winkel. Daar kreeg ik een zeer onverwacht bezoek van Ellen. Zij wilde me feliciteren, bracht tulpen en een heerlijke appeltaart mee.

Wat een verrassing, waar ik heel erg blij mee was.

Er kwam een klant binnen en vroeg of hij een kop koffie kon nuttigen en wat te eten kon bestellen. Ik vertelde dat hij koffie met een stukje appeltaart kon nuttigen. Daar was hij superblij mee. Toen hij betaalde zei hij dat hij het super lekker vond en ook „You made my day!“. Dat was ook al een cadeautje op zich.

Gert heeft gekookt (zoals hij altijd doet) en ‘s avonds had ik leesgroep. Ik had wat lekkers voor bij de koffie meegenomen. Maar pas helemaal op het laatst vroeg iemand me: „Was je niet jarig?“

We hadden het boek „Tante Ulrikkes vei“ (een bestaande straat in Oslo) van de noorse schrijver Zeshan Shakar. De roman geeft een realistisch beeld van de jeugd van een paar jongeren in een drabantdeel van de stad Oslo in begin van de jaren 2000. Mooi boek!

De volgende keer lezen we het boek „Katten“ (De Kat) van de japanse schrijver Takashi Hiraide. Dit boek is ook vertaald naar het nederlands.

25 – 26 februari

Twee keer paar jaar organiseert HANEN in Møre og Romsdal (waar Stolt Mat lid van is) een netwerkbijeenkomst. Deze keer hebben we de gemeente Rauma bezocht. Aan deze bijeenkomst was ook de jaarvergadering belegd. Er deden 13 bedrijven mee. We hadden gehoopt op iets meer, maar het werden een paar fijne dagen.

We verzamelden ons bij Utrøna, een innovatiecentrum waar we een rondleiding kregen, een lunch nuttigden en VR-apparatuur konden gebruiken.
Bij Hotel Aak kregen we informatie en een rondleiding. Vervolgens naar Woldstad Gard waar het bestuur een vergadering had. Hierna hielden we de jaarvergadering waarbij ik weer als voorzitter van bestuur en regionale leider werd gekozen. 
Na de jaarvergadering nuttigden we een driegangenmenu. Voor degenen die overnachting nodig hadden hebben we overnacht in een groot huis in de buurt, een hytte.   
De volgende dag maak ik een ochtendwandeling.
De volgende dag reden we naar Lensmannsgarden Innfjorden.  
Daar kregen we een bezichtiging en kregen we een voordracht van verzekeringsmaatschappij Gjensidige die informeerde over verzekerings- en kortingsregelingen voor HANEN-leden. 
Het nieuwe bestuur
De laatste spannende tour was bij Rauma Ullvarefabrikk (een wolfabriek) en hun wolwinkel. Erg interessant!  
De lunch werd genuttigd in café Sødahlhuset voordat we allemaal weer naar huis gingen. We kijken al weer uit naar de volgende bijeenkomst, welke een keer in oktober zal zijn.
27
februari

Het was goed weer en er was nieuwe sneeuw gevallen. Ik had zin om een na het werk naar buiten te gaan en een sneeuwschoenentocht te maken. Gert pakte de rugzak en we parkeerden de auto bij Vaksvikfjellet. Het was al donker maar met de hoofdlampjes op konden we goed zien waar we liepen.

Maar met al die sneeuw is het niet zo heel goed mogelijk om zich te orieneren dus we liepen wel een grote omweg eer we weer op de weg terecht kwamen, en wisten waar we waren. Onderweg nog een bakje koffie gedronken en toen weer naar huis. Het werd een leuke tocht!

1 – 5 maart

Gert en ik reisden naar Nederland waar we in België een informatiedag over wonen en werken in Noorwegen organiseerden. We hadden een vergaderruimte en overnachting geregeld bij Colonie 7, een prachtige plek in België, niet zover over de grens met Nederland, met een interessant historie. Op www.colonie7.be kun je meer informatie vinden.

Na de informatiedag reden we naar Zaandam waar we de eerste nacht samen in dit hotel doorbrachten.

Ik reisde de volgende dag met de trein naar Hardenberg en bezocht mijn ouders; Gert bleef nog een dag en nacht omdat hij een afspraak had in Zaandam, waarna hij dinsdags naar Noorwegen terug reisde.

Ik heb nog een paar fijne dagen in Nederland gehad bij mijn ouders. Lekker voor hen gekookt, dagelijks een wandelingetje maken. Deze hulstboom neemt zoveel plaats in op het trottoir dat het niet eenvoudig is om er langs te lopen.

Ik neem contact op met de gemeente en een paar dagen later is de hulst geknipt. Puik!

Bij mooi weer lekker buiten op het bankje zitten in de zon.

Zingen met het koortje.

Er kwamen nog twee dames langs van de Plattelandsvrouwen, waar mijn moeder 53 jaar lid van is geweest. Ze kwamen een bosje tulpen brengen, maar het lidmaatschap is inmiddels opgezegd.

Zorgen voor natje en droogje en zorgen voor het hebben van een paar fijne gezellige dagen! Helaas vloog de tijd weer voorbij en kwam de dag dat ik terug ging naar Noorwegen. Zo hoort het ook maar het afscheid is altijd heel vervelend! Gelukkig was net de wijkverpleegkundige er en kon zij hen een beetje opvangen. Maar het went nooit!

7 en 8 maart

Zaterdag gingen we naar het kulturhus waar een voorstelling wird getoond die „Himmelsk Lapskaus“ heette. Vijf gemeenten werden één diverse koren en verenigingen toonden hun kunnen.

Zondag werd de film „Woman“ getoond in de bioscoop in het kulturhuis ivm de Internationale vrouwendag. Ik had de bioscoopchef voorgelegd of we er niet iets speciaals voor konden doen. Bijv. iemand uitnodigen die een korte speech hield voor de film zou starten en daarna koffie met taart nuttigen. Zo gezegd zo gedaan.

Ik vroeg de politica voor kultuur in onze provincie, Marit (= partijcollega) of zij een bijdrage wilde leveren. Dat wilde ze graag. Daarna op Facebook een oproep geplaatst of er mensen waren die een taart wilde bakken. Daar kregen we een aantal reacties op. Helaas kwamen er niet zo heel veel mensen, circa 25 personen, maar het werd een bijzondere avond. Marit had een hele goede speech en de film was zeer indrukwekkend.

Vervolgens ging het merendeel mee koffie drinken in de kleine zaal ernaast en konden we praten over de film en veel taart eten.

9 – 11 maart

Ik heb drie dagen in het ziekenhuis gewerkt. Al deze dagen op de kinderafdeling gewerkt, waar kinderen worden geopereerd aan keelamandelen, neuspoliepen en drains in de oortjes. Ik vind het altijd leuk om met deze patiëntengroep te werken. Maar men heeft al maatregelen genomen mbt corona: geen handen schudden bij begroeting, en wijzen op goede handdesinfectie.

12 – 18 maart

Ik eindig met waar ik mee begon: corona. Het is een moeilijke tijd. In Noorwegen hebben ze vanaf 12 maart strenge maatregelen genomen. Zoals ik schreef: Wij zitten vanaf die datum in carantaine. Eigenlijk vreemd als je bedenkt dat ik drie dagen met patiënten in contact ben geweest. Ik moest voor 13 maart een hulp regelen in de winkel; de omzet was echter laag: mensen bleven thuis. Daarom heb ik de winkel zaterdag 14 maart dicht gehad. Indien geen omzet is het inhuren van een hulp een dure aangelegenheid. Beter is dan dat Gert en ik er zelf zijn, als wij uit carantaine komen.

De ontwikkelingen gaan erg snel en zijn amper bij te benen. Ik maak me zorgen over mijn ouders. Zij zitten in de risicogroep. Omdat ik in de zorg werk heb ik een verbod gekregen om naar het buitenland te reizen. Alsof dat al mogelijk is nu bijna alle vliegvelden dicht worden gehouden en de grenzen van Noorwegen dicht zijn. Iedereen die er niet woont of verblijfsrecht heeft wordt onverrichterzake terug gestuurd.

Mijn broer en zussen nemen maatregelen, nadat ik mijn grote zorgen uit: geen bezoek meer aan mijn ouders, alleen de mensen van de zorg en de huishouding komen er bij hen thuis, naast mijn broer en zussen. Ook de kleinkinderen niet. Ik hoop werkelijk dat de corona hun huis voorbij gaat!

Vooralsnog is het rustig in het ziekenhuis, die de deuren voor iedereen gesloten heeft die geen ID-kaart kan tonen. Geen bezoek aan patiënten. Nòg geen pasienten met corona die intensief behandeld moeten worden, maar dit kan zo veranderen, en kan ik opgedragen worden om te komen werken.

Alle kinderdagverblijven, scholen, hogescholen en universiteiten dicht, evenals café’s en restaurants. Sportscholen, kappers, en dergelijke ook dicht. De tijd staat stil maar tegelijkertijd moeten een dingen ook door gaan.

Het is een vreemde en onzekere tijd. Vanaf morgen ben ik weer uit carantaine. Dan ben ik in de winkel. Gert en ik hebben er het beste van gemaakt. Ons motto: rust, reinheid en regelmaat. Vooral zorgen voor voldoende slaap. En bewegen: sporten en in de avond even een avondwandeling om een frisse neus te halen. En nog meer van elkaar houden dat we al doen.

De winter is hier nog lang niet voorbij. 13 maart viel er nieuwe sneeuw.

De vogels voeren we bij. Een prachtige goudvink laat zich regelmatig zien.

’s Avonds maken we geregeld een wandeling.

De natuur geeft naast ellendigheid toch altijd iets moois terug. We hopen erop dat de tijden mettertijd weer genormaliseerd worden! Tot die tijd: pas op jezelf en pas op elkaar!

Janet

HET JAAR 2019

HET JAAR 2019

Een heel jaar en bijna twee maanden zijn om! Omgevlogen, kun je wel zeggen. Mijn laatste blogg was van 14 januari 2019. Er is sinds die tijd veel gebeurd. Het was een druk jaar en de blogg heb ik daarom niet geprioriteerd. Ik maak er daarom nu een jaarverslag van, gebaseerd op onze kerstbrief. En hopelijk komt er weer wat leven in deze weblog. Ik doe weer eens een poging 🙂

Het was een “slappe” winter. Pas vanaf de 2e week in januari werd het echt winter, waarna we heerlijke skitochten hebben kunnen maken.

In februari werd ik 60 jaar. De verjaardag werd op Madeira gevierd. Al mijn decennia-verjaardagen heb ik in een ander jaar gevierd (10 in Duitsland, 20 in Nederland, 30 op IJsland, 40 in Noorwegen, 50 in Spanje). Jennie had er voor gezorgd dat er zelfs post werd geleverd in het hotel waar we overnachten. Ik was er helemaal ontroerd door!

Ook het hotel had een attentie:

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

We verbleven er een week en hebben heerlijke dagen gehad. Vrijwel elke dag gewandeld langs de vele levada’s die het eiland rijk is, en ook Madeira’s hoogste berg in koud en mistig weer op geweest: Pico Ruivo (1862 mtr). We komen graag weer terug.

In maart heb ik een motorzaagcursus voor vrouwen georganiseerd en gevolgd. In de werkplaats van een plaatselijk bedrijf werd eerst een avond theorieles gegeven aan vier dames uit het dorp. Twee dagen later werd de theorie in een bos in de buurt in de praktijk gebracht. Een superleuke ervaring!

Instrukteur Jostein geeft theoretische cursus
Daarna wordt het in de praktijk toegepast
Joepie, hij ligt! 🙂
Stoere meiden voelen we ons 🙂
Overhandigen getuigschrift

In maart kregen we bezoek van ons vriendenpaar Ed en Mary. Ze bleven een paar dagen en het was zoals altijd erg gezellig ze over de vloer gehad te hebben. Geen bijzondere grote dingen gedaan maar dat hoeft ook niet altijd. Helaas geen foto’s!!

Ik ben vier keer op bezoek geweest bij haar ouders. In april vierden we de 90e verjaardag van mijn moeder. Het werd een prachtige dag, en de jarige genoot zichtbaar.

Mijn lieve ouders!
Met kinderen en aanhang
Mam, Janet en Jolien

Dit jaar waren er ook drie generaties 30 jaar van elkaar verwijderd: mam werd in april 90, ik werd in februari 60 en nicht Jolien werd in januari 30.

Het zijn hoge leeftijden die mijn ouders bereikt hebben, maar ze kunnen zich met de nodige hulp thuis gelukkig nog redden, al is het een kwetsbare leeftijd. Ze willen graag zo lang mogleijk thuis blijven wonen en daar doen we allemaal ons best voor. Gert’s moeder verblijft in een zorgcentrum in Olst, en daar heeft ze het goed naar haar zin.

De zomervakantie hebben we zoals bijna elk jaar wandelend in Noorwegen doorgebracht. In 2018 viel die door een duo-val, met gips voor ons allebei, helaas in duigen. Dit jaar pakten we de draad daar weer op waar we vorig jaar zo ongeveer gestopt zijn. Het werden heerlijke weken, waar we grotendeels in de nieuwe tent overnacht hebben en een groot deel van de Jotunheimpad hebben gelopen (die van Oslo naar Jotunheimen gaat). We hebben ook Besseggen gelopen.

Dit is ongeveer het “startpakket”
Wie kijkt wie nu aan?
Prachtig plekje met een privé buiten-badkamer:
Hoogste punt van Jotunheimpad: 1525 mtr

Op www.vandringer.no staan meer foto’s van de tocht. Voor 2020 staat er weer een wandeling op het programma maar dan in Zweden. Liepen we in 2016 Norde Kungsleden; in 2020 gaan we de veel minder bekende Södra Kungsleden van 360 km lopen. Deze route ligt dicht langs de noorsegrens, op niveau tussen Meråker enn Elverum.

In september hebben we ook het 40-jarige huwelijksjubileum van Jennie en Dick in Nederland gevierd. Een stralend paar genoot van een mooie middag in Apeldoorn.

Voor Placement hebben we in 2019 weer twee succesvolle informatiedagen georganiseerd in Heino. Zonder er al te veel werk aan te hebben is de omzet in 2019 met 60% gestegen ten opzichte van 2018. We werken nu voornamelijk “business to business”, maar blijven wel doorgaan met de informatieavonden. Volgend jaar ook een keer in België.

2019 stond voor een groot deel in het teken van de politiek. In september waren de gemeentelijke verkiezingen. Vijf gemeenten gaan fuseren, waaronder de gemeente Ørskog waar wij wonen. Vanaf 01.01.2020 gaan deze gemeenten de nieuwe gemeente Ålesund vormen. Ook alle politieke partijen van de vijf gemeenten zijn inmiddels gefuseerd. Dat proces verliep voor de Senterparti, waar ik lid van ben, vlekkeloos. Ik ben herkozen tot secretaris in het bestuur.

Dit jaar werd er hard gewerkt om zoveel mogelijk zetels in de gemeenteraad te krijgen. Ik stond als kandidaat nummer 6 op de lijst van Senterparti. Niet alleen landelijk heeft de partij het erg goed gedaan; ook gemeentelijk behaalden zij een enorm succes! 10 zetels! Ik werd niet nummer zes maar wel als tiende in de gemeenteraad gekozen. Daar was ik erg blij mee, maar heb daar ook hard voor gewerkt: diverse artikelen in de krant geschreven en veel in politieke stands gestaan.

Stand in Ålesund centrum
Stand in Ørskog (voor de ingang van Stolt Mat)
Stand in Skodje, met Jenny Klinge in het midden
Stand in Digernes

Voor de verkiezingsfolder zijn er ook speciale foto’s gemaakt. Daarvoor ben ik maar eens in een oude badkuip gaan zitten, die als drinkbak voor de koeien dient 🙂

De verkiezingsfolder

Gert is politiek een beetje naar links opgeschoven. Hij heeft zich als lid in de partij Sosialistisk Venstre (SV) aangemeld. Hij is niet gekozen in de gemeenteraad, maar is als vice-voorzitter van de plaatselijke partij gekozen. Dit is bijna geen werk, dus we kunnen wel stellen dat zijn politieke loopbaan voorbij is 😊

En dat geeft weer ruimte voor ander vrijwilligerswerk. In het voorjaar werd hij voorzitter van een kleine BV met hotel. Hij kwam er al gauw achter dat het niet goed ging met het hotel en na de zomervakantie heeft hij aangestuurd op een faillissement. Een tijdrovend, maar interessant en leerzaam proces.

De tien gemeenteraadsleden van de Ålesund Senterparti

Het werk in het ziekenhuis bevalt Janet nog goed (als het kan ook daar reclame voor de partij maken 🙂 ).

Het ziekenhuis moet behoorlijk bezuinigen en alle afdelingen krijgen daar mee te maken. In periodes heb ik daardoor minder diensten gedraaid. Maar in dat geval kan er altijd nog gewerkt worden in de winkel Stolt Mat. Daar zijn een aantal veranderingen doorgevoerd. De inrichting is aangepast zodat er nu ook eten geserveerd kan worden. Bij de gemeente hebben we allebei een speciaal examen afgelegd.

De gedachte is om eenvoudige gerechten te serveren met producten uit de winkel. Er is nog niet echt ruchtbaarheid aan gegeven, en wellicht is het ook allemaal niet haalbaar, dus we zullen zien.

Wat wel een succes werd, was het serveren en bestellen van sushi in de winkel. We kwamen in contact met Walid een man uit Egypte die vijf jaar geleden naar Noorwegen is verhuisd. Super leuke vent! Hij is sushi-chef en we zijn een samenwerking aan gegaan waarbij hij sushi maakt in de winkel die klanten van tevoren kunnen bestellen en op kunnen halen. Ik zorg voor de marketing; Walid voor het bereiden van de sushi. De kosten en de inkomsten worden gedeeld. Dit was een actie die aansprak: er zijn heel wat maaltijden verkocht. En men kijkt al weer uit naar de volgende keer.

Walid bereidt de sushi voor

We hebben afgesproken dat we ook eens een keer een sushicursus gaan organiseren.

Het aantal toeristen wat de VVV in Stolt Mat binnenkwam is ook groeiende. Leuk is dat. We hebben nog een kort proces gehad of we Stolt Mat als concept zouden franchisen maar daar zijn we vanaf gestapt. We vinden het eigenlijk prima zo zoals het gaat.

Gert werkt ook als adviseur bij het reïntegratiebedrijf BYRG Kompetanse in Stranda. Een leuke werkgever, waar hij onder meer een goedlopend Repair Café heeft gestart.

Beetje onduidelijke foto maar gert presenteert Repaircafé

Hij heeft verder echter te weinig te doen en daarom gaat hij ander werk zoeken en bekijken of er weer projecten binnen Placement opgezet kunnen worden. Een sollicitatiegesprek voor de functie van directeur bij een werkgeversorganisatie gaf hem veel zelfvertrouwen, ondanks dat hij het niet werd. Via netwerken maakt hij zijn interesse voor een nieuwe baan en nieuwe opdrachten kenbaar.

In maart ben ik gekozen tot regionale voorzitster van de landelijke organisatie HANEN (De Haan). Dit is een belangenorganisatie voor bedrijven die zich richten op kleinschalig toerisme en streek-producten op het platteland.

Het is een leuke organisatie en het aantal leden in onze provincie stijgt. Daar werk ik hard aan.

Als het even kan schrijf ik over HANEN in de krant 🙂

Samen met het bestuur organiseren we diverse activiteiten het gehele jaar door, zoals netwerkdagen, waar met name ik het voortouw in neem. Deze foto is gemaakt van een lunch-tot-lunch-netwerk in september

Avondvergadering en twee nieuwe leden, middels uitdelen van HANEN-bord
Bestuursvergadering in Stolt Mat

Ook ben ik nog bestuurslid in een regionale buitenleven-organisatie (Sunnmøre Friluftsråd). Daar is zij nu vier jaar bestuurslid in geweest. Vanaf maart 2020, na de jaarvergadering, wil ze zich niet meer verkiesbaar stellen.

Voorzitter van bestuur Vebjørn en bedrijfsleider May Britt Sunnmøre Friluftsråd voor Nidarosdommen in Trondheim

In maart werd ik gekozen tot vicevoorzitter van de plaatselijke historische vereniging. Maar ik kwam er al snel achter dat ik daar niet op mijn plek zat. Hierdoor en doordat het een druk jaar op gebied van politiek was heb ik deze functie neergelegd.

We hebben het afgelopen jaar ook weer veel cultuur en sport gesnoven in het hele land. Het Zwanenmeer in Bergen (heen met vliegtuig, terug met Hurtigruten), Diamond League atletiek in het Bislett Stadion en kunst in Ekebergparken in Oslo, diverse muziek- en theatervoorstellingen in Stranda, Brattvåg, Molde en Ålesund. Er valt hier echt genoeg te beleven, te zien en te horen. We verheugen ons al op de opera Carmen, in juni 2020 in Oslo.

Bislet stadion, de sporters zo dichtbij!

In het voorjaar van 2019 besloten we ons te oriënteren op het bouwen van een nieuw en modern huis in Ørskog; een huis met alles op één verdieping, voorbereid op de toekomst. We hebben meerdere mooie kavels bekeken en gesprekken gevoerd met een aantal bouwbedrijven en architecten. We hadden er echt zin in. Maar de kosten bleken zo hoog te worden dat we een flinke hypotheek zouden moeten afsluiten met een looptijd van 30 jaar. Volgens de bank geen probleem, maar wij willen onze financiële vrijheid niet opgeven. Daarnaast merkten we dat we erg verknocht zijn aan het huis waar we nu zo fijn wonen. Kortom, we blijven hier wonen en besloten de keuken en het souterrain op te knappen. De keuken werd ontmanteld en compleet gestript en tijdens de verbouwing werd er beneden in de kelder gekookt.

Met heel veel vertraging is de nieuwe keuken nu inmiddels klaar. En na 22 jaar afwassen met de hand hebben we nu eindelijk weer een afwasmachine.

Inmiddels hangen er lampen, drijfhout-planken voor kopjes, glazen en kruiden en schilderij aan de muur.

De kerst brachten we sinds jaren weer eens in Nederland door. Dat was heel fijn en mijn ouders waren erg blij!

Eerste kerstdag vierden kinderen en kleinkinderen het bij mijn ouders. Een lange tafel in de kamer maakte plaats voor iedereen.

Voor mijn vader had ik een noors vest gekocht. Hij heeft het altijd zo koud.

Het werd geen lange bedoening: koffie met een gebakje en naar huis weer allemaal. Gert en ik bleven nog bij mijn ouders en Gert heeft een drie-gangen kerstmenu gekookt. Dat ging er lekker in.

2e Kerstdag brachten we onverwachts bezoek aan Simon en Nanda.

Ook haar zeefdruk-atelier hebben we bezocht. Mooi hoor!

Oud en nieuw hebben we in Jønsbu doorgebracht. Oudejaarsavond hebben we gefondued, met rendiervlees. Erg lekker.

Er lag veel sneeuw en we hebben Nieuwjaarsdag een wandeling op sneeuwschoenen gemaakt.

En toen was het jaar weer om. En reden we terug naar huis. We woonden plotseling in een andere gemeente. En ik lieg niet als ik schrijf dat we op éen en dezelfde dag verhuisd zijn van Ørskog naar Ålesund zonder ook maar één verhuisdoos in- en uitgepakt te hebben! 🙂

Alle goeds voor het nieuwe jaar!

14/1: Sula Rotary op bezoek

2019

Een tijdje geleden vroeg Sula Rotary of ze een keer op bedrijfsbezoek konden komen bij Stolt Mat. Tuurlijk, heel erg leuk. Het is een kleine club en ze kwamen met z’n achten.

Ik gaf eerst informatie over Stolt Mat en vertelde over de ontwikkelingen van de winkel. Er werd aandachtig geluisterd.

Hierna kon men aan tafel waar ik allerlei proeferijtjes neer had gezet. Dat viel erg in de smaak.

Hierna werd er ook nog wat gekocht, dus het werd al met al een positieve avond voor zowel hen als mij.

Janet

12-13/1: Logeren bij Ellen en Adri

2019

Het was lang geleden dat we Ellen en Adri hebben gezien. Daarom weer eens een bezoek aan hen. Ivm de ferry hebben we er geslapen.

Ellen had lekker gekookt en het werd een hele gezellig avond!

De volgende dag werd er ook weer een heerlijk ontbijt geserveerd!

Na het ontbijt pakten we de spullen en reden naar huis. Daar hebben we boven een kamer opgeruimd en ook de zolder nagestruind op dingen die weg kunnen.

Er kwam heel wat tevoorschijn wat naar de milieupunt gebracht kan worden. Zo kwamen we bijvoorbeeld nog een floppy tegen. Wie kent deze nog?

Wat niet weg gaat is een oude bijbel, die volgens mijn nog van mijn grootouders van moeders kant is.

Die zal ik eens op moeten laten knappen…

Janet

5-10/1: Naar Nederland

2019

Ik ben een paar dagen in Nederland geweest. Op zaterdag gevlogen en ‘s avonds heeft mijn broer Albèrt me van het station opgehaald. Het is altijd weer fijn om aan te komen en er staat altijd een lekkere moeder-groentesoep voor me klaar.

Zondag zijn we met de hele familie uit eten geweest bij de chinees. Dat was erg gezellig en mijn ouders genoten.

Voor zus Jennie neem ik altijd een stukje gerookte zalm mee; zij vindt dat zo lekker.

Ik heb weer de nodige klussen kunnen doen, zoals bloembollen in de bakken zetten, bloemen bij de voordeur, wasjes gedraaid, keukenkastjes opruimen, eten gekookt en zo nog veel meer wat ze niet goed zelf meer kunnen doen, gezien de leeftijd.

Ook een paar uurtjes naar de moeder van Gert geweest die recentelijk in een zorgcentrum is komen te wonen, waar ze het erg naar de zin heeft.

Ze was heel blij me te zien. En ze kreeg nog meer bezoek: dochter Mini (zus van Gert) en schoonzoon Johan. Erg leuk om die ook weer eens gezien te hebben.

Laatste avond hebben de kinderen weer samen gegeten met mijn ouders. Stans kon er helaas niet bij zijn, maar het werd een hele fijne avond.

Woensdag bleef zus Jennie ook slapen. Zij moest naar haar werk in Zwolle de volgende en kon ze mij daar mooi bij het station afzetten, zodat ik de trein naar Schiphol kon nemen. Heel erg fijn zo.

Het waren weer een paar fijne dagen!

Janet